24/4 วิ่งที่ทะเลตอนฝนตก เปียกนิดหน่อย

ก่อนนอนอีกไฟล์ทก่อนบินกลับไทย xj639

ไฟล์ทขามามีผู้โดยสารน้อยเป็นประวัติการณ์ ทั้งลำมีแค่ 58 คน

จากความจุเต็ม 377

นั่นแหละ งานเบาสบาย เหมือนนั่งเครื่องบินผ่านพายุเทอร์บูแลนซ์มาลงนาโกย่า
วันนี้เครื่องสั่นมากจริงๆ แหละ
ฝนตกตลอดทั้งวันตั้งแต่เครื่องลง จนขณะนี้เวลาเกือบห้าทุ่มแล้ว

พรุ่งนี้เครื่องออกแต่เช้า เราน่าจะมีเวลานอน 5-6 ชั่วโมง

แต่ก็น่าจะพอแล้วละมั้ง

ช่วงนี้ดูซีรีย์ ดาบมังกรหยก 2019 โอเคมาก

แต่เสียอย่างเดียวคือไม่ค่อยชอบภาษาจีนเท่าไหร่ ยังคงรู้สึกว่ามันดุ กระโชกโฮกฮากแม้นางเอกจะสวยขนาดไหนก็ตาม รู้สึกอยากกลับไปฟังพากย์ไทย แต่เหมือนว่าคงไม่ค่อยได้ทำอีกแล้วละมั้ง

เหงาและดูเหมือนจะอ่อยเพื่อน ๆ ในไฟล์ทไปหลายคน
แต่ก็ยังถือว่าไม่ได้ทำอะไรน่าเกลียด ในมาตราฐานของเราอ่ะนะ

เช่นการบอกว่าเราลงมานั่งเล่นที่ลอบบี้ตอนกลางคืนนะ

เชื่อมั้ย เราบอกคนในไฟล์ทหลายไฟล์ทมาก
แต่ไม่มีใครลงมากับเราเลย
ซึ่งอาจจะแปลความหมายได้หลายอย่าง

อย่างแรกคือ พวกเค้าไม่ได้อยากใช้เวลากับเรา

อย่างที่สองคือ สาวๆ ยุ่งวุ่นวายเกินกว่าจะแต่งตัวลงมานั่งเล่นชิว ๆ ในลอบบี้

อย่างที่สามคือ บรรยากาศที่ลอบบี้ให้ ไม่ได้ตอบโจทย์ความต้องการของพวกเธอ 55

เอาน่าไม่เป็นไรหรอก
อย่างน้อยเราก็อ่านหนังสือเรื่อง "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด" ไป 1/3 แล้ว
และดูดาบมังกรหยกจบไปอีกตอนนึง (45 นาที)

ดาบมังกรหยก ภาคนี้นักแสดงสวยๆ ทุกคนแต่ผู้ชายหน้าตาแอบคล้าย ๆ กันหมดเลย
ยังแยกออกไม่ได้

แกรๆ วันนี้เราไปทะเลนาโกย่ามาแหละ

ตอนที่ฝนตกบาง ๆ อากาศมันดีมากเลยนะ เราวิ่งบนฟุตปาธสวมรองเท้า เวลาวิ่งไปทางเดียวกับลมก็จะร้อนหน่อย ๆ แต่เวลาวิ่งทวนลม มันจะเย็นมากเลย

ที่ทะเลเราไม่เจอใครเลย ยกเว้นบอยแบรนด์กลุ่ม 3 คนกลุ่มหนึ่ง ไปยืนแอคๆ กันที่ริมท่าน้ำทำอะไรกันสักอย่าง
ตอนนี้มองออกไปนอกหน้าต่าง ฝนดูเหมือนจะตกหนักกว่าเดิมแต่เราไม่ได้ยินเสียงหน้าต่างเลย เห็นแต่เงาของแสงไฟสะท้อนบนถนนสั่นไหวไปมาเพราะหยดฝนที่ตกเอา ๆ

พรุ่งนี้อากาศก็คงจะไม่ดีอีกเช่นเคย
เครื่องคงจะสั่นแต่หวังว่าจะทำเซอร์วิสได้นะ

การเป็นผู้ชายที่พึ่งพาได้ต้องทำตัวยังไงนะ
อยากเป็นผู้ชายที่พึ่งพาได้

เราอาจจะต้องลดชั่วโมงการเสพศิลปะหรือเปล่านะ แล้วเอาไปเพิ่มในวิชาช่างแทน
อาจต้องซ่อมนุ่นนี่นั่นเป็นมากขึ้น

จริงๆ แล้วมันเกี่ยวรึเปล่านะ
ในยุคนี้แล้ว ไม่ใช่ยุคของอูเว

ทั้ง ๆ ที่วันนี้ไปเดินเล่นกับเพื่อนในแบชมาตั้ง 2 คนแต่ก็ยังรู้สึกว่าอยากได้เวลาไปทำอย่างอื่นอยู่ดี
เช่นการนั่งมองทะเล หรือ การเดินหาอุปกรณ์เดินป่า

วันนี้เราได้เรียนรู้จากหมูหวานมาอย่างนึง ถ้าอยากได้อะไรก็ซื้อ ไม่ต้องคิดมาก
เราคิดว่าเราคิดมากไปน่ะ เวลาซื้อของ

การคิดมากการหาข้อมูลทำให้เราได้ของที่ดีจริง ๆ มากพอ ๆ กับโอกาสที่เราพลาดของดี ๆ หลายอย่างไปเพราะคิดมากและไม่ได้ซื้อ

ตลกดี

ถ้าโลกนี้เป็นแบบเกมส์ก็คงดี
ของทุกอย่างแสดงสรรพคุณออกมา
ไม่ต้องมีคำโฆษณาชวนเข้าใจผิด
ไม่ต้องมี มาร์เกตติ้ง

เสื้อพลังป้องกัน xxx
กันน้ำ
กันลม
etc.

นี่ไหนจะต้องมาอ่านคำหรู ๆ อย่าง climatic / flight series / climastorme

ทำมันมันวุ่นวายขนาดนี้
เราแค่อยากได้อุปกรณ์ดี ๆ ในราคาที่เราต้องการแค่นั้นเอง