2/4 slow dance in the dark

รู้สึกล่องลอย ว่างเปล่า เหน็ดเหนื่อย

มีเป้าหมาย มีการวางแผนการ แต่ขาดการควบคุม และบังคับตัวเอง

เราออกกำลังกายตามโปรแกรมได้สี่วันติด แต่พอมาบินก้ขาดไป ทั้งๆ ที่ไม่ได้ยากเย็นอะไร

ได้นอนห้องเดี่ยวที่นาริตะ ก็ดีมากแล้ว

แต่กลับรู้สึกเบื่ออย่างสุด ๆ อาจเป็นอารมณ์ชั่ววูบแต่หมู่นี้มันเกิดขึ้นบ่อยเหลือเกิน

นี่อาจเป็นความรู้สึกของ คุณหญิง กีรติ ใน "ข้างหลังภาพ"

ช่วงนี้เราชอบเพลง Slow dance in the dark ของ Joji มากเลย
(โจจิ ภาษาญี่ปุ่นแปลว่าผีเสื้อ แต่เนื้อเพลงเป็นภาษาอังกฤษนะ)

เนื้อเพลงและทำนองสื่อให้เห็นคำว่า slow dance in the dark ชัดมาก
โดยเฉพาะเสียงออแกนที่ล้อคำว่า "ดาร์กกกกก" ท้ายเพลง

และหากดู การประกวดไอซ์สเกตลีลา ที่ใช้เพลงนี้ประกวดแล้วยิ่งเจ๋ง
https://www.youtube.com/watch?v=vipIgnIGhLU

เมื่อเราหลับตาเราจะเห็นการเต้นแบบไร้รูปแบบ เหวี่ยงตัวไปทั่ว ๆ ในห้องไม่กว้างไม่ยาว

ร่างกายปะทะแต่อากาศรอบตัว หมุนวนไปเหมือน ดาวเทียมโคจรรอบดวงจันทร์

เราจะเต้นน่าเกลียดแค่ไหนก้ได้ ก้อปปี้ท่าเต้นของใครมาก้ได้ ที่ถึงจะเหมือนหรือไม่เหมือนก็ไม่สำคัญ
สำคัญแค่เราได้เต้นตามที่เราต้องการแล้วก็เพียงพอ

เพราะถึงแม้ไม่สวยงามแต่สมองและร่างกายของเราก็๋ประสานกันและพยายามทำมันให้ออกมาได้ดีที่สุดในแบบที่เราต้องการ

เราเต้นกับแบบช้าๆ ไม่เหนื่อยหน่ายในอากาศเย็น
เราเต้นกันแบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เชื่องช้าทว่ายาวนาน

เราเต้นจนสมองโล่งโปร่งและไม่รู้จะสรรหาท่าใด ๆ มาเต้นอีกแล้ว
จากนั้นเราจึงโผเข้ากอดกัน ร่วมร้องไห้ให้แก่กันอย่างน่าเศร้าใจ : (