ฝนไม่ได้ตก
วันที่เธอจากเขาไปฝนไม่ได้ตก
จริง ๆ เขาอยากจะให้ฝนตกเหมือนในหนังในละคร
เขาเองก็ไม่รู้หรอกว่าเขาจะร้องไห้กลางฝนหรือเปล่า
รู้เพียงแค่ว่ามันน่าจะให้อารมณ์ร่วมที่ดี
บรรยากาศที่น่าจดจำ
แต่พอลองมาคิด ๆ ดูอีกที
ฝนไม่ตกแหละ ดีแล้ว
เขาชอบเวลาฝนตกมาก
มากพอที่จะไม่อยากให้ความเศร้าเข้ามาปนเปื้อน
อย่างน้อยโลกใบนี้ก็จะเหลืออะไรสักอย่าง
อะไรสักอย่างที่เขาชอบและไม่ทำให้นึกถึงเธอ
...
แต่หลังจากนั้นมาฝนก็ไม่ตกอีก
หรือฝนอาจจะตกเขาเองก็ไม่แน่ใจ
แต่ทุกครั้งที่เขามองออกไปนอกหน้าต่าง
หรือออกไปข้างนอก
ฝนไม่เคยตกอีกเลย
แม้กระทั่งในฤดูฝน
ที่ผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศในทีวี
พยายามทำตัวตลกด้วยการกางร่มสีใสในสตูดิโอ
สวมรองเท้าบู้ทลุยน้ำ เหยียบน้ำกราฟฟิคจำลอง
บอกกับเขาว่าฝนจะตกแปดสิบเปอร์เซ็นต์
เขาพยักหน้า และพกร่มสีดำคันใหญ่
ทว่าทุกที่ที่เขาไปฝนไม่เคยตก
...
เสียงฝีเท้าผู้คนวิ่งย่ำน้ำผ่านไปมา
หนูและแมลงสาบวิ่งลอดฝ่าเท้าผู้คน
คนหนีน้ำกลับบ้าน
สัตว์ต่าง ๆ หนีน้ำขึ้นที่สูง
ฝนที่ตกหนักไม่หยุดเพียงไม่กี่ชั่วโมง
เปลี่ยนถนนใหญ่หน้าห้างสรรพสินค้าให้กลายเป็นทะเลดำเมื่อม
รถราบนถนนกลายเป็นอัมพาต
ฝนตกแล้ว
ชายหนุ่มกางร่มสีดำคันใหญ่เดินไปตามริมฟุตปาธ
เสียงเม็ดฝนปะทะผิวร่มสะท้อนดังรัว
แสงไฟท้ายรถยนต์ส่องสว่างยังพื้นถนนกลายเป็นแสงสีส้มแดง
ท้องถนนที่เจิ่งนองด้วยน้ำ ดูมีชีวิตชีวากว่าผู้คน
ลึก ๆ แล้วเขาไม่ได้อยากให้ฝนตก
แม้ตลอดมาเขาเฝ้ารอ
แต่ในวินาทีที่ฝนเม็ดแรกหยดลงบนหลังคารถ
และผู้คนพากันปิดหน้าต่าง
เขาก็นึกขึ้นได้
เขาไม่ได้รอให้ฝนตก
เขากำลังรอให้เธอกลับมา
..
No comments:
Post a Comment