ผมเกือบจะรักคุณแล้ว
อีกนิดเดียวเท่านั้น
มันอาจจะต้องการคำพูดบางคำ
สายตาที่มองทอดยาวอีกเพียงไม่กี่วินาที
หรือองศาของมุมแสงหม่น
ที่เหร่เอียงตกกระทบลงตรงปอยผม
ปิดบังใบหน้าเปี่ยมหวังทว่าหมองเศร้า
ที่หลบอยู่ในมุมมืดมุมหนึ่ง
ของมุมมืดนับร้อย ๆ ล้าน ๆ ที่ปรากฏขึ้น
ท่ามกลางรอยยิ้มและแสงสว่างในช่วงค่ำคืน
...
หากทุกอย่างเป็นใจ
ผมก็คงจะตกหลุมรักคุณอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
ผมจะสนใจคุณ หาโอกาสสบตากับคุณ
อาจจะยกแก้วเครื่องดื่มตรงหน้าขึ้น
พร้อมกับยิ้มน้อย ๆ ให้
ในวัยแรกรุ่นที่ความรักยังมีสีสันสดสวย
หัวใจของผมนั้นเลี่ยมทอง
เรืองรองด้วยความหวังเปล่งประกาย
รอยยิ้มของผมนั้นสว่างจ้า
จนคุณแทบจะเห็นอนาคตที่เราใช้ชีวิตร่วมกัน
มีลูกชายหนึ่งคน และหญิงอีกหนึ่งคน
ชื่อ ว่า นที กับ ชารี
..
แต่สิ่งเหล่านั้นไม่ได้เกิดขึ้น
ผมอายุก้าวผ่านเลขสามมานานจนหยุดนับ
เรียนรู้ถึงแก่นแท้ของความรักครั้งแล้วครั้งเล่า
แลกกับการทำร้ายและทำลายหัวใจของตนเอง
และผู้อื่นมากมายจนซากศพกองเป็นภูเขา
สูงท่วมกองเก็บขยะในกทม.
เช่นเดียวกับคุณ
ในแววตาสุกใสนั้นมีร่องรอยแตกร้าวซ่อนอยู่
รอยแตกปริร้าวเล็ก ๆ ที่ขยายใหญ่ขึ้น
ในทุกครั้งที่หัวใจแหลกสลาย
เปลี่ยนมุมมองต่อโลกสิ้นหวัง
ให้พังย่อยยับยิ่งกว่าเดิม
ก่อนถือกำเนิดใหม่ในรุ่งอรุณ
เพียงเพื่อจะแตกสลายลงอีกครั้งในเวลาค่ำคืน
ความรักที่ดีนั้นมีอยู่
แต่ไม่ได้มีให้กับทุกคน
ค่ำคืนนั้นเมื่อเสียงดนตรีจบลง
เพื่อนฝูงคนสุดท้ายถูกภรรยาหามกลับขึ้นรถ
หลังเสียงหาวครั้งที่สี่สิบแปดของบริกรหนุ่ม
ไฟในร้านก็ทยอยถูกปิดมืดลง
คุณเดินออกทางซ้าย
ผมออกทางขวา
เมื่อเดินออกไปได้สักพัก
เราทั้งคู่หยุดนิ่ง ครุ่นคิด
คล้ายหลงลืมสิ่งสำคัญบางอย่าง
มันเป็นความเอะใจเล็ก ๆ
ที่ซ่อนอยู่ในมุมห้องแห่งหัวใจตลอดมา
ความรู้สึกขาดหาย และโหยหา
ที่ไม่เคยได้รับการเติมเต็ม
..
เรากลับมาที่เดิมอีกครั้ง
เพียงเพื่อจะสบตากันและกัน
เพียงเสี้ยววินาทีหนึ่ง
ซึ่งยาวนานเหมือนตลอดกาล
เฝ้ารอคำบางคำที่ไม่ทันได้เอื้อนเอ่ย
ในวินาทีนั้น ผมกับคุณเกือบจะรักกัน
...
ก่อนผ่านเลยไป
เหมือนกับ ความเกือบจะรัก
นับร้อย ๆ ล้าน ๆ ที่ปรากฏขึ้น
ท่ามกลางรอยยิ้มและแสงสว่างในยามค่ำคืน
ที่วูบหายในยามเช้าตรู่
คล้ายไม่เคยดำรงอยู่แม้แต่เพียงชั่วขณะหนึ่ง
ในห้วงเวลาใด
No comments:
Post a Comment