เวลาเคลื่อนที่ไปด้วยความสำเร็จ
เราสังเกตตัวเองว่า หากในหนึ่งวัน เราไม่ได้ทำอะไรที่ระบุถึงความสำเร็จเลย
วันหนึ่งวันนั้นจะเคลื่อนตัวผ่านไปเร็วมาก
เร็วจนเรารู้สึกว่า เชี้ย วันนึงแล้วยังไม่ได้อะไรเลย
ทว่าในวันที่ เราเขียนหนังสือหรืออ่านหนังสือได้ปริมาณมาก
หรือผลงานต่าง ๆ ที่จับต้องได้ เช่น ตากผ้า ซักผ้า
หรือสิ่งอื่นใด (ก้ไม่ค่อยจะมีอีกแล้ว)
เราจะรู้สึกว่าเวลาในวันนี้ผ่านไปอย่างสมเหตุสมผล
พอมาดูภาพรวมแล้ว หนึ่งไปใหญ่ผ่านไป
เพื่อนที่อยู่เอเจนซี่ที่เดียวกันย้ายงานไป เอเจนซี่ที่ใหม่ใหญ่กว่าแล้ว
เหมือนที่เราเคยคุยกันไว้เมื่อก่อน
แต่ก้หกเดือนกว่าแล้วที่เราหนีมาเปนสจ๊วต
วัตถุดิบในการแกะสลักของเรายังคงเป็นก้อนสบู่อยู่รึเปล่านะ?
แล้ววันไหนที่วัตถุดิบของเราจะกลายเป็น หินอ่อนสักทีกันล่ะ
..
คิดถึงเพื่อน คิดถึงงานที่ต้องใช้สมอง
และเศร้าใจกับการจัดสรรเวลาที่ไม่เอาอ่าวของตนเอง
: (
เสียงในสมองมันดังไปหมด
ไม่ชอบเลยเวลาที่ต้องเตรียมพร้อมก่อนบินกลางคืน
รู้สึกว่าจะพักก้ไม่ได้พักอย่างจริงจัง
เราต้องทำสมาธิมากทีเดียวถึงจะกำจัดความกังวลพวกนี้ออกไปได้
No comments:
Post a Comment