Test

Sunday, January 27, 2019

24/1 Kofujiyama (1)

Kofujiyama (ภูเขาไฟฟูจิลูกเล็ก)

ณ ห้อง 4017 โรงแรม  สตาร์เกต ริงกุ สเตชั่น ท่าอากาศยาน KIX โอซาก้า

เช้าวันที่ 24 ผมตื่นเช้ากว่าที่ตั้งใจไว้ เปิดม่านแหวกออกไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาดริงกุ ท้องฟ้าเป็นสีส้มจางๆ มองไม่เห็นดวงอาทิตย์ (เพราะห้องหันหน้าไปทางทิศตะวันตก) แต่บรรยากาศในยามเช้าและแสงสีส้มก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

ห้องที่ผมอยู่มีเตียงสองเตียงสำหรับลูกเรือสองคน แต่พี่เต๋อออกไปตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่กลับ ผมจึงยึดห้องไว้คนเดียวตลอดคืน มองท้องฟ้าได้ไม่ทันไรก็รู้สึกหนาว อากาศในห้องเย็นทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เปิดเครื่องปรับอากาศ อุณหภูมิภายนอกน่าจะอยู่ประมาณ 1-5 องศาเซลเซียส เมื่อคืนผมรู้สึกนอนไม่ค่อยหลับ ผ้าห่มสามชั้นสีขาวบาง หนา บาง ทำให้นึกถึงการใส่ชุด กันหนาวเป็นเลเยอร์ซ้อนกันหลายชั้น

ผมเดินกลับไปที่เตียงล้มตัวลงนอนอีกครั้ง เหลือบตามองนาฬิกาหัวเตียง เจ็ดโมงเช้า หากคิดเป็นเวลาไทยก็เพิ่งจะตีห้า ผมมุดตัวใต้ผ้าห่ม คิดถึงความอึดอัดในคืนที่ผ่านมา เมื่อห่มผ้าห่มก็จะรู้สึกร้อนเกินไป และหากสะบัดผ้าห่มออกก็จะหนาว ความรู้สึกนี้ละมั้งที่ทำให้คนหลายคนรู้สึกว่า โรงแรมแห่งนี้มีผีจนเล่าได้เป็นฉาก ๆ 55

ผมตื่นอีกทีตอนเก้าโมงเวลาญี่ปุ่น ล้มเลิกความคิดที่จะไปกินบุฟเฟ่ต์มื้อเช้าลดราคา 1150 เยน ยังคงแพงไปสำหรับการกินคนเดียวแม้จะเป็นบุฟเฟ่ต์ก็ตาม

ผมลุกขึ้นแต่งตัว และเดินดุ่มไปที่เคาเตอร์โรงแรม ถามไถ่เส้นทางไป ภูเขา โคฟูจิยาม่า ที่ได้เปิดกูเกิ้ลแมพดูเมื่อคืน พนักงานต้อนรับหญิงผมสั้น กับใบหน้าที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนญี่ปุ่น ผมพูดภาษาอังกฤษกับเธอ เตรียมใจไว้แล้วว่า นี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้ใช้ภาษาอังกฤษก่อนออกจากโรงแรม
 คนญี่ปุ่นพูดภาษาอังกฤษกันไม่มากนัก แม้กระทั่งพนักงานในโรงแรมระดับ 5 ดาว!

คุณเธอไม่รู้จักเส้นทาง ก่อนแนะนำให้ผมใช้บริการรถแทกซี่ ตามในกูเกิ้ล ที่บอกว่ากินเวลา 30 นาที ผมบอกปฏิเสธและถามถึงเส่นทางเดินรถสาธารณะเช่น รถไฟ หรือ รถบัส เธอส่ายหน้าพร้อมกับเดินไปปรึกษารุ่นพี่ที่ประจำการอยู่หน้าเคาเตอร์ ที่พยายามเปิดกูเกิ้ลให้ผม โดยการพิมพ์ชื่อภูเขาลงไป ผ่านไปครู่ใหญ่ หญิงสาวทั้งสองคว้าน้ำเหลว

ผมเปิดกูเกิ้ลแมพอีกครั้งและเลือก เส้นทางเดินรถสาธารณะ หน้าจอมือถือก็แสดงเส้นทางอย่างชัดเจน ขึ้นรถไฟไปหนึ่งสถานี และ ต่อรถประจำทางเบอร์ 21 พร้อมกับมีเวลาระบุชัดเจน ง่ายดายเกินไป เมื่อทราบผมจึงแจ้งแก่พนักงานทั้งสองที่มีท่าทีโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด

ผมออกจากโรงแรม สตาร์เกต ในเวลา เก้าโมงสี่สิบห้านาที และคาดหมายโดยกูเกิ้ลว่าจะถึง หมุดหมายที่ภูเขา โคะฟูจิยาม่าในเวลาสิบเอ็ดโมงตรง





No comments:

Post a Comment

สรุปชีวิต 2022 ไม่อยากจะเชื่อว่าปีชงแต่ก็เป็นปีที่ซวยที่สุด

 จริง ๆ เราไม่ได้เขียนบลอคมานานมากแล้ว แต่รู้สึกชีวิตช่วงนี้มีอะไรเหี้ย ๆ เกิดขึ้นมากมาย เหี้ยแบบเหี้ย แบบปล่อยวางไม่ได้  1. งานไม่ผ่านโปร ไ...