A soul mate who wasn't meant to be

ในยามเย็นวันเสาร์ที่สวยงามวันหนึ่ง ในขณะที่ท้องฟ้าเป็นสีม่วง ทอประกายจากแสงแดดและมลพิษในอากาศ นวลกำลังจะออกไปยังโรงภาพยนต์ใกล้บ้านเพื่อหามุมมืดสงบๆ สักที่ นั่งซึมซับกับชีวิตปรุงแต่งของใครสักคนบนหน้าจอ ในขณะที่รถยนต์ด้านหน้าเบรกกระทันหันจนหวิดชนแมวจรจัดผอมโซ นวลก็นึกสงสัยขึ้นว่าตนได้ปิดสวิตซ์ไฟห้องน้ำในคอนโดของเธอแล้วหรือยัง

ถ้าหากวันนั้นอาการโรคย้ำคิดย้ำทำของเธอไม่กำเริบ นวลคงไม่กังวลเกินกว่าเหตุ จนทำให้เธอตัดสินใจเดินกลับไปยังคอนโดของเธออีกครั้ง เมื่อแมวตัวนั้นวิ่งข้ามถนนอย่างแตกตื่น ขณะที่เธอกำลังยืนรอข้ามถนนนั้นเธอจะได้พบกับชาตรี ชายหนุ่มวัยกลางคนที่กำลังมองหาแว่นที่ตนทำตก นวลจะช่วยเขาหาแว่นจนเจอ ในช่วงที่กำลังก้มหาแว่นนั้น นวลจะได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจาง ๆ เธอจะเงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังชายหนุ่ม หลงรักรอยยับของเสื้อเชิ้ต บ่าไหล่กว้าง และผมหยักสลอนสีน้ำตาล วินาทีนั้นเองหัวใจของนวลจะเต้นถี่ยิบ ความรู้สึกบางอย่างก็แล่บวาบเข้าสู่หัวใจ แจ่มชัด เชื่องช้า งดงาม บางอย่างที่เป็นยิ่งกว่าแสงแดดยามเช้าที่อบอุ่น เช่นกัน ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่างที่ชาตรีก็ยังไม่เข้าใจดีนักทั้ง ๆ ที่เขาสาบานกับตนเองแล้วว่าจะไม่ตกหลุมรักผู้หญิงหน้าไหนอีก หลังจากถูกแฟนเก่านอกใจหนีไปคบกับเพื่อนสนิท ชาตรีตัดสินใจชวนนวลไปยังร้านกาแฟใกล้ ๆ ก่อนจะหลงรักเสียงหัวเราะ มุมองศาการอ้าปาก และดวงตาทั้งสองข้างที่ไม่เท่ากันดีนักของนวลซึ่งถูกปกปิดไว้อย่างแนบเนียนด้วยแว่นตากรอบสีเข้ม

หลังจากนัดเดทครั้งที่สาม ชาตรีขอเธอเป็นแฟน และอีกสามปีต่อมาชาตรีก็ขอเธอแต่งงาน และอยู่ด้วยกันจนเธอมีอายุได้เกือบแปดสิบปี ในเช้าวันที่บ้านหมุนอย่างทุกครั้งที่เธอเคยพบเจอทว่าครั้งนี้นวลหลับตานานเกินไปหน่อยจนบังเอิญทิ้งให้ชาตรีต้องอยู่บ้านคนเดียวร้องไห้อีกสามปี ก่อนจะตามเธอไปด้วยประโยคสุดท้ายสุดคลาสสิคกับลูกชายหญิงที่นั่งล้อมอยู่รอบเตียงนอนว่า "มันเป็นชีวิตที่ดี"

ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่นวลไม่ได้พบเจอ

เมื่อกลับถึงห้องและพบว่าทุกสิ่งทุกอย่างถูกจัดเข้าที่ดีแล้ว รองเท้าเป็นระเบียบ ประตูตู้เย็นปิดสนิท และ ไม่ได้เปิดไฟห้องน้ำทิ้งไว้แต่อย่างใด
หลายครั้งที่นวลสงสัยกับตนเองว่า โรคย้ำคิดย้ำทำ ทำให้เธอเสียโอกาสดี ๆ ในชีวิตอะไรไปบ้าง เธอคิดอยู่เสมอว่ามันคงมีมากมาย ทว่าเธอกลับไม่ได้เอะใจสักนิดถึงเรื่องเนื้อคู่

อายุ 27 เข้า 28 นวลเริ่มมองหาใครสักคนข้างกายหลังจากครองตัวเป็นสาวโสดอยู่นานหลายปี หลายครั้งเธอพยายามนึกภาพผู้ชายในฝัน เธอจินตนาการภาพใครไม่ออกนอกจากพระเอกเกาหลีในซีรีย์ที่เธอชื่นชอบ

ด้วยความที่เธอเชื่อในความเท่าเทียมกันของทุก ๆ เพศ นวลคิดว่าเธอสามารถเลือกผู้ชายได้ด้วยตัวของเธอเอง เธอไม่เชื่อในพรหมลิขิต และให้เหตุผลกับทุกคนที่ถามว่า หากทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอทำล้วนมาจากการตัดสินใจของเธอเองทั้งสิ้นแล้วพรหมลิขิตจะเข้ามามีส่วนในตอนไหน ดังนั้นนวลจึงตัดสินใจใช้บริการหาคู่ออนไลน์

เธอพบผู้ชายที่ตรงตามสเปค
เธอเลือกเขา และเริ่มคบหาดูใจกับนพ

ในตอนที่กดส่งหัวใจ เธอไม่รู้สักนิดเลยว่า
เธอจะขอเขาแต่งงานหลังคบกันไปห้าปี และหลังจากนั้นอีกห้าสิบห้าปีต่อมา นวลจะตายในอ้อมกอดของเขา ปลื้มใจกับชีวิตอันแสนสมบูรณ์แบบ โดยที่ไม่รู้เลยว่า เพื่อนสนิทของลูกสาวเธอกลายเป็นเมียน้อยของนพมานานแสนนาน
ก่อนที่แสงสว่างจะหายวาบไปจากดวงตา และ ลมหายใจสุดท้ายของเธอหลุดลอย ช่างน่าแปลกเช่นเดียวกับในโลกคู่ขนานที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริงนั้น นวลกล่าวคำสุดท้ายสุดคลาสสิคกับคู่ชีวิตผู้เป็นที่รักว่า "มันเป็นชีวิตที่ดี" ก่อนจะหลับไหลลงบนเตียงที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ ประสานมือไว้บริเวณหน้าท้อง หลับตา ดำดิ่งสู่ชีวิตหลังความตายด้วยรอยยิ้มอันเปี่ยมสุข