17/6 XJ704 ไฟล์ทที่แสงสวยที่สุด

ไฟล์ท XJ704 เป็นไฟล์ท ที่เราบินติดกันสามไฟล์ทติด

คือปกติมันจะมีไฟล์ทรหัสอื่นๆ แทรกมาบ้าง แต่ช่วงนี้ไฟล์ทเดียวที่เรามีคือ XJ 704

XJ 704 ต้องการให้เราไปถึงสนามบินก่อนเวลาทุ่มห้าสิบ
ซึ่งโดยมารยาทแล้ว เราควรจะไปถึงก่อนเวลานัดสักครึ่งชั่วโมง

ในวัน จันทร์ ถึงศุกร์ เรามักต้องใช้เวลาเดินทางเกือบหนึ่งชั่วโมง (สองเท่า ในไฟล์ทที่มี reporting time ดึกๆ เช่นห้าทุ่ม เที่ยงคืน) เช่นถ้าเราออกจากบ้านหกโมง เราคาดว่าเราจะถึงสนามบินเวลาหนึ่งทุ่ม เป็นต้น

ส่วนในวันเสาร์อาทิตย์ นั้นเราจะใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมง

ไฟล์ท XJ 704 จะออกเวลาสามทุ่มกว่าๆ ของเวลาประเทศไทย และจะถึงที่สนามบินอินชอนเวลาตีสี่ของเกาหลี (ตีสองไทย)

รวมการทำความสะอาดเครื่อง เชคความปลอดภัย เราจะเดินทางถึงโรงแรมในเวลาประมาณหกโมงเช้าของเกาหลี
อาบน้ำ เก็บของอีกครึ่งชั่วโมง

เราก็จะลงมากินข้าวเช้าบุฟเฟ่ต์ในเวลาหกโมงครึ่ง

ไฟล์ทนี้เราจะเห็นแสงสวยที่สุด ในหลายๆ ช่วงเวลาของวัน
เช่นตอนนั่งแท็กซี่ออกจากบ้าน เราจะเห็นฟ้าช่วงเย็นเป็นสีส้มๆ

เช่นเดียวกับตอนที่เครื่องกำลังจะลง ขอบฟ้าจะกลายเป็นสีส้มเข้ม ๆ เส้นโดดๆ ขึ้นอยู่กับการกระเจิงแสงของเมฆ

เมื่อเราเดินออกจากสนามบิน เพื่อขึ้นรถบัสของโรงแรม เราจะพบผู้คนจำนวนมากเดินสวนเข้ามา
พวกเขาทำงานในสนามบินอินชอน หลายคนดูง่วง กับการมาทำงานในเวลาหกโมงเช้า หลายคนถือถ้วยกาแฟกระดาษ เรารู้จากการแต่งตัวได้ในทันทีว่าคนเหล่านี้ไม่ใช้นักท่องเที่ยว
เพราะ พวกเขาไม่มีกระเป๋าและเดินเข้ามาในสนามบินราวกับเป็นบ้าน

ตอนนั่งรถบัสออกจากสนามบิน ผ่านทางยกระดับสนามบินอินชอน หากวันไหนฝนตก อากาศที่เย็นจะทำให้พื้นที่ธรรมชาติรอบๆ ถนนเต็มไปด้วยกลุ่มหมอก ไอเย็นสวยงาม เมฆลอยต่ำ และดวงอาทิตย์สีขาวสว่างหลบอยู่ด้านหลัง

จากทั้งหมดที่กล่าวมาทำให้ไฟล์ทนี้เป็นไฟล์ทที่แสงสวยที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ เราจะออกมาเดินเล่นในป่าใกล้ๆ โรงแรม ลัดเลาะออกไปทางด้านข้างนอกเหนือจากเส้นทางเดินหลัก ทางลับนี้เราเคยพบคนเดินสวนมาเพียงครั้งเดียวเท่านั้น จากหลายเดือนที่ได้บิน และเดินเส้นทางนี้มาหลายสิบครั้ง

เส้นทางนี้เราจะค่อยๆ ก้าวเดิน มองเท้าตนเอง มองสิ่งต่าง ๆ รอบตัว เราชอบป่ายามเช้า อากาศมักจะเย็นสบาย ในวันไหนที่อากาศชื้น หรือ มีฝนตก เราจะยังคงเห็นหยดน้ำที่ผิวของใบไม้
เห็นหนอนตัวเล็ก ๆ สีเขียวสด ทอใยรูดไหลลงมาตามกิ่งไม้ช้า ๆ แมลงพวกนี้หากเราไม่สังเกตอย่างดีแล้วก็จะดูเหมือนว่าพวกมันกำลังลอยอยู่กลางอากาศ และอาจติดหัวติดหู ผู้คนที่เดินผ่านไปโดยไม่ได้สังเกต

เส้นทางเดินลับนี้อุดมไปด้วยเบอรรี่ป่าผลสุกสีดำ ที่ฉ่ำน้ำ เราลองปลดมากินหลายเม็ด ท้องไม่เสียแต่ผลมีรสชาติเปรี้ยวเกินกว่าจะกินอย่างจริงจัง

เมื่อเดินไปถึงครึ่งทาง เราจะพบกับช่วง ทางเดินช่องแสง ชื่อนี้เราตั้งเองเพราะช่วงทางโค้งเล็ก ๆ นี้จะเปิดโล่งให้เห็นต้นไม้สูงเพรียวระดับยอด ไม่มีต้นไม้เตี้ยๆ ขึ้นอยู่ ทำให้ดูโล่ง และมีแสงส่องถึง ลมเย็นๆ ก็มักจะพัดมาตามช่องนี้ เมื่อเดินมาถึงช่วงนี้เรามักจะหยุดครั้งละนานๆ ดูนู่นนี่ตามแต่ตาทั้งสองข้างจะสังเกตเห็น ในป่ามีอะไรให้ดูมากจริง ๆ

นอกเหนือจากนั้น ในป่าแห่งนี้ยังมีไก่ฟ้าอยู่จำนวนมาก ไก่หางยาวเดินสองขาวิ่งไปวิ่งมาส่งเสียงดัง เมื่อมันเหยียบไปตามใบไม้
นกกาในป่านี้ก็พบเห็นได้ทั่วไป มีท้องสีขาว ปีกและจะงอยปากสีดำ ตัวใหญ่ ร้องเสียงดัง มักเกาะกันอยู่สองสามตัว ตามยอดไม้

วันก่อนเราตั้งคำถามเล่นในเฟสบุ๊คว่า อะไรเอ่ยคือเส้นแสงที่จับต้องได้

มีคนตอบถูกหลายคน ใยแมงมุมนั่นเอง! เส้นแสงเหล่านี้ถ้าไม่เพ่งตามองดูดี ๆก็แทบจะไม่เห็นเลย

เราชอบเดินป่าแบบนี้แหละ ป่าหลังบ้าน ป่าที่ไม่ต้องมีความพยายามนั่งรถหลายชั่วโมง ต่อรถวุ่นวาย
ป่าแบบเล็ก ๆ ป่าใน Every day life เหมือนกาแฟอร่อยที่ไม่ได้มีราคาแพงเกินไป ทำให้เราสามารถจิบได้ในทุก ๆ วัน

เรารู้สึกเป็นตัวของตัวเองที่สุด ในเวลาแบบนี้ และความรู้สึกนี้ก็จะช่วยย้ำเตือนเราว่า
มันรู้สึกดีแค่ไหนที่ได้เป็นตัวของตัวเอง และปราศจากความวิตกหรือกังวลใด ๆ

เรามาคนเดียว เราไม่ต้องดูแลใคร ไม่มีความคาดหวังใด ๆ ที่ต้องแบกรับ
เราจะมองที่ไหนก็ได้ จะเดินช้าหรือเร็ว หรือไปที่ไหนก็ได้

เช้าวันนี้เราใช้เวลาเดินเล่นในป่า ประมาณยี่สิบนาทีก่อนกลับโรงแรมเพื่อมานอนกลางวัน

เราหลับไม่ค่อยสนิทเพราะแดดที่จ้าในยามกลางวัน ม่านสีดำของโรงแรมปิดไม่มิดเท่าไหร่
เรานอนไปตอนเกือบเก้าโมงเช้า และคิดว่าจะตื่นอีกทีในตอนเย็น ออกกำลังกายให้หิวจัด
ออกไปกินบุฟเฟ่ต์จุก ๆ กับเพื่อนร่วมไฟล์ท

นอนอีกครั้งตอนสองทุ่ม
และตื่นตีสามเพื่อบินกลับไทย