เช้าวันหนึ่งหญิงสาวบอกกับชายหนุ่มก่อนที่จะออกไปทำงาน
ชายหนุ่มงัวเงีย ตกปากรับคำ
เหลือบมองไปที่ระเบียงผ่านหน้าต่างห้องนอน
ต้นไม้กระถางเล็ก ๆ กระถางหนึ่งตั้งอยู่ตรงนั้น
ตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาจำไม่ได้
ยกมือขึ้นขยี้ตาหนึ่งที
ปรับโฟกัส และเพ่งมอง
ต้นไม้รวมกระถางสูงเพียงหัวเข่า
ต้นอะลูมิไลท์
แปลเป็นไทยว่า ต้นอะไรไม่รู้
ต้นไม้นั้นตั้งอยู่ริมระเบียง
เป็นระเบียงที่ไม่กว้างมากนัก แต่เห็นวิวแม่น้ำได้ชัดเจน
ใบของมันแห้ง และเหลืองกรอบ
ทว่ายังคงมีสีเขียวให้เห็นอยู่ประปราย
ชายหนุ่มดูไม่ออกว่ามันตายหรือยัง
ถ้าหากมันตายแล้ว
ก็นับว่าเป็นที่ยืนต้นตายที่ไม่เลวเท่าไหร่
วิวสวยงาม อากาศถ่ายเทสะดวก
หากไม่นับว่ามีก็อกน้ำอยู่ใกล้แค่เอื้อมมือมนุษย์
มนุษย์คนเดียวกับที่พามันมายืนต้นตายริมระเบียงแห่งนี้
...
นับถอยหลังไปหลายวันก่อน
มนุษย์ใจร้ายสองคนที่ไม่ยอมรดน้ำต้นไม้
พูดคุยกันด้วยเสียงอันดังในห้องคอนโดสูง
ทั้งสองฝ่ายพูดจาวนไปวนมา
แต่ใจความถามหาถึงความรัก
ชายหนุ่มถามหาเศษเสี้ยวของความรักที่ทั้งสองร่วมกันสร้างขึ้นมา
ในขณะที่หญิงสาวยืนกรานว่า สิ่งนั้นมอดไหม้ไปจนหมดสิ้นแล้ว
ในวันที่ชายหนุ่มทิ้งเธอไปอย่างไม่ใยดี
เขาได้ราดน้ำมัน และจุดไฟเผามันเองกับมือ
ในตอนนี้ เขายังจะคาดหวังอะไร?
ทั้งสองทุ่มเถียงกันต่อไป
ในขณะที่แดดภายนอกร้อนแรงขึ้น
มันเป็นเดือนที่ร้อนที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
และนับจากวันที่ชายหนุ่มจากหญิงสาวไป
ต้นไม้ยังไม่เคยได้กินน้ำอีกเลย
ลำต้นของมันแข็งและแห้งแกนแ
หลังจากดอกของมันร่วงโรยไปเมื่อหลายวันก่อน
บัดนี้ ใบสีเขียวของมันเริ่มแห้งเหี่ยว
ใบยอดออ่อนบิดผิดรูป
รากของมันชอนไชไปสุดกระถาง
ทว่าไม่มีน้ำ
แดดจากบนฟ้ารุนแรงขึ้นทบทวี
มันพยายามรั้งหยดน้ำสุดท้ายไว้ให้อยู่กับมันให้นานที่สุด
ทว่าไร้ผล
มันนึกถึงดินนุ่ม ๆ และเพื่อนเมล็ดพันธ์ุนับร้อยในแปลงปลูก
คิดถึงวันที่มันได้แทงยอดขึ้นเหนือดิน
ทักทายสรรพสิ่งต่าง ๆ และรับแสงแรกแห่งชีวิต
อาหาร อุดมสมบูรณ์ไม่ขาดสาย
ดอกไม้สีชมพูดอกแรกในชีวิตผลิบาน
สวยสดที่สุดในบรรดาเพื่อนฝูง
ก่อนถูกหญิงสาวหิ้วมันใส่ถุงพลาสติก
นำมันมาสู่ระเบียงวิวแม่น้ำ
วันเวลานั้นราวกับผ่านล่วงเลยมานานแสนนาน
เช่นเดียวกับการปรุงอาหารครั้งสุดท้าย
บัดนี้ มันหิวโหยจนแทบขาดใจ
...
อาจจะเป็นเพราะความขี้เกียจ
หรือ เพราะความเป็นคนมองโลกในแง่ดีจนผิดวิสัย
หลังจากทอดไข่สองฟองกับกะทะไฟฟ้า
และกินขนมปังปิ้ง กลั้วกาแฟทรีอินวัน
ชายหนุ่มไม่ได้นำกระถางต้นไม้ดังกล่าวไปทิ้ง
แต่กลับรินน้ำในก๊อกใส่แก้วและรินรดลงบนต้นไม้แห้ง ๆ ในกระถาง
ในวันนี้ ในสักช่วงหนึ่งของวันนี้
เขาอาจจะเปิดกูเกิ้ลดู
เสิซหาคีย์เวิร์ด
"ดูอย่างไรว่าต้นไม้ตายหรือยัง"
อะไรทำนองนี้
แต่ในตอนนั้นเขาไม่มีวันรู้เลยว่า
ในวันนั้นและวันถัด ๆ มา
เขาก็ยังคงไม่ได้ทำตามที่คิดไว้
ตราบจนโอกาสสุดท้าย
...
เย็นวันเดียวกันนั้นหญิงสาวกลับมา
เธอจูบชายหนุ่มที่ริมฝีปาก
กล่าวคำสัญญา
เธอต้องการเวลาสักพักหนึ่ง
ชายหนุ่มโอบกอด
จุมพิตที่ริมฝีปากหญิงสาว
กล่าวว่า เขาจะรอ
ก่อนเก็บกระเป๋าและร่ำลา
ตกดึกคืนนั้นหญิงสาวร่ำไห้จนหลับไหล
ก่อนตื่นขึ้นในเช้าวันใหม่
ล้างหน้าแปรงฟัน
จัดข้าวของในห้องให้เป็นระเบียบ
โยนเสื้อผ้าใช้แล้วลงตะกร้า
โดยไม่ลืมนำขยะในห้องครัวไปทิ้ง
พร้อมกับกระถางต้นไม้แห้งริมระเบียง
....
...
..
No comments:
Post a Comment