Friday, February 8, 2019
8/2 ตัวอักษรที่อ่านด้วยปลายนิ้ว
คุณสังเกตมั้ย
คำพูดที่แผ่วเบานั้นสำคัญยิ่งในความเงียบงัน
เหมือนกับตัวอักษรที่ถูกไล่อ่านไปทีละบรรทัดยามค่ำคืนที่ไร้แสงไฟ
ในค่ำคืนแบบนั้น ผมจะเปิดโคมไฟหรี่วอมแวม
หยิบเอาจดหมายของคุณมาอ่านทวนซ้ำ จากความทรงจำ
ผมไม่จำเป็นต้องใช้สายตา ใช้แค่ปลายนิ้วสัมผัส
ไล่ตามผิวกระดาษเก่า และความทรงจำของผมก็จะเปล่งประกายขึ้นมา
ตัวอักษรเหล่านั้นเรืองรองในแสงสีส้ม
ความหมายผลิบาน งดงามเปล่งประกาย
จนสร้างท่วงทำนองของตนเอง
ในสถานที่ที่ผมอยู่นี้ไม่มีแสงไฟมากมายนัก
และในยามค่ำคืนก็มักจะมืดสลัว
ผมจึงมักจะเขียนจดหมายให้คุณในเวลากลางวัน
แต่ผมอยากให้คุณได้เปิดอ่านมันในเวลากลางคืน
เพื่อที่จดหมายของผมจะได้ มีความหมายต่อคุณมากยิ่งขึ้น
เหมือนอย่างที่มันมีความหมายต่อผมเมื่อยามจรดปากกา
ผู้ชายจากดาวอีกดวง
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment