16 / 2 หนาวมือชา และกาแฟแก้วละ 100 กว่าบาท

วันนี้ลงจากไฟลท์ 708 มาแล้วก้ไปเดินเที่ยวอ่างเก็บน้ำ ทะเลสาบ หรืออะไรสักอย่างคนเดียว
ตอนแรกเหมือนจะมีน้องๆไปด้วย แต่แล้วเด็กๆ ก็ถูกพี่ซีเนียร์คนอื่นแย่งไปกินข้าว แต่ก้เอาเถอะ

วันนี้เขียนไดอารี่แบบไดอารี่จริง ๆ แบบ บ่นๆ ไม่น่าจะมีสาระหรือคุณประโยชน์ใด ๆ แก่ผู้อ่าน

วันนี้มือชามาก เพราะลืมเอาถุงมือไปในอากาศ - 2 oC
ชาจนน่ากลัว กลัวว่ามือมันจะเปนอะไรไป
แต่ก็ยังเดินไปในทางที่ไม่เคยไปอยู่ เจอทางลัดไปทะเลสาบ และสงสัยว่าวันนึงเราเคยพบ กวางตัวนึงปรากฏตัวแถวๆ ทางลัดนี้ด้วยแหละ สงสัยมากๆ ว่ามันน่าจะมีทางหรือป่าเชื่อมต่อที่ไหนสังแห่ง จู่ ๆ กวางไม่น่าปรากฏตัวในสวนสาธารณะได้ เรื่องแบบนั้นก็เลยทำให้เดินไปในทางนั้นและเจอกับทางลัด

แต่นั่นแหละก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่ากวางมันจะไปอยุ่ในที่แบบนั้นได้ไง อาหารก้มีนะ แต่ป่าโปร่งมากและยิ่งฤดูแล้งแบบนี้ ที่ซ่อนตัวก้ไม่ค่อยจะมี กวางมันจะเดินหาอะไรกินแบบหมาแบบแมวน่ะหรอ แปลกจัง

มือเย็นและชามาก ขนาดกลับมานั่งในร้านอาหาร สั่งซุปกระดูกเสร็จแล้ว มือยังไม่สามารถใช้ตะเกียบได้
เหมือนกับกล้ามเนื้อมัดเล็กๆ ยังไม่ตอบสนองคำสั่งของสมองเท่าที่ควร

ไว้ถ้ามีเวลาจะมาเขียนอธิบายละเอียด ๆ ละกัน

แล้วก้กลับขึ้นห้องไปเจอพี่ สกา scc นอนหลับแบบหลับไหล

เราเข้าไปเค้าก้ถามว่าสนุกมั้ย อืม
จะให้ตอบยังไงล่ะ

มันก้ดี เราก้ชอบมัน แต่ถามว่าสนุกมั้ย เออ น่าจะสนุกแหละ

อาบน้ำเสร็จ เราก้ลงมากินกาแฟ เอาคอมลงมาด้วย เพื่อจะเขียนนิยายต่อ จริง ๆ ก้อยากเขียนในห้องนะ แต่ เอาเป็นว่าเกรงใจพี่เค้า เพราะไฟลท์ที่แล้วพี่เค้าพักแค่ 12 ชั่วโมงแล้วก้ถูกเรียกตัวมาแทนพี่ scc อีกคนที่พ่อตาย หมายถึงพ่อเสียชีวิตจริง ๆ

นั่นแหละ ก้เลยลงลิฟต์มานั่งกะจะกินกาแฟฟรีที่ลอบบี้โรงแรม (มีตั๋วฟรีสำหรับลูกเรือ)
ปรากฏว่าลอบบี้ เลาจ์ เสียงดังมาก

เลยออกมาจากโรงแรมนั่งร้าน คอฟฟี่ บีนส์ เสียค่ากาแฟไป 5300 วอน ตีเป็นเงินไทยก้ประมาณ 150 บาทกว่าๆ แพงเอาเรื่อง แต่ก้นั่นแหละ คิดซะว่าการกินกาแฟที่เกาหลีครั้งแรก คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

และค่ากาแฟนี้ก็น่าจะคุ้มมาก ๆ ถ้าเราเขียนนิยายได้เยอะ น่ะนะ

ถ้าเขียนเรื่องนี้จบเรื่องถัดไปคงเขียนวรรณกรรมเยาวชนแล้วล่ะ
ดราม่าแบบนี้สนุกดี แต่เครียดเป็นบ้า

ขอบคุณที่อ่านนะ
: )