8/2/18

เราลาออกแล้ว ถึงจะยังไม่ได้ เขียนจดหมายอย่างเป็นทางการก็เถอะ

เราอยากทำ copy writer ถึงแม้รู้ว่าการย้ายงานใหม่อาจจะเป็น การย้ายไปเขียนในเฟสบุ๊คก็ตาม

อย่างน้อยการได้อยู่ในเอเจนซี่โฆษณา ก็น่าจะมีโอกาสดีๆ ให้เราได้เขียน copy write ดีๆ


จากการอ่านหนังสือ เรื่อง Copy writer ที่คิโนะมาตลอด ทั้งสัปดาห์ (ในตอนเย็นวันละ ไม่เกิน ชม นึง)

(60 กว่าหน้า ภาษาอังกฤษ) เรารู้สึกอยากทำอาชีพนี้มาก

รู้สึกว่าเป็นอาชีพที่มีเสน่ห์ที่สุดอาชีพหนึ่ง

หนังสือสองเล่มเขียนไม่เหมือนกัน

เล่มหนึ่งเขียนว่าเราใส่อัตลักษณ์ของเราไปในทุกๆ copy ที่เราเขียนมันขึ้นมา

แต่ภาษาอังกฤษเล่มหนาที่เราอ่านฟรีอยู่ตอนนี่้ บอกว่า There is no room for your personality

ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงแหละ

สำหรับเราเราคิดว่า การเขียน copy write ที่ดี น่าจะเป็นแบบหลังมากกว่า
เราต้องเขียนให้คู่ไปกับแบรนด์ และ Voice and tone

ดังนั้นในทุกๆพยางค์ของ Copy write จึงต้องมีความสำคัญมากและไม่น่ามีพื้นที่สำหรับ ลายเซ็นต์ของเรา

เพราะเมื่อคิดในแง่ของความเป็นจริง เราจะสามารถถอดลายเซ็นต์ของเราออกได้หมดขนาดนั้นเลยหรือเปล่า เราไม่แน่ใจ

บางทีเราอาจจะต้องฝึกนั่งสมาธิเพิ่ม เพื่อแยกแยะ ระหว่างบุคคลิก / ลายเซ็นต์ของเรา
ให้ออกจากการเขียน Copy write

แต่พอมาคิดอีกมุมหนึ่ง กว่านักเขียนคนหนึ่งจะสามารถเขียนงานที่มี "ลายเซ็นต์" เป็นของตัวเองได้
นั่นไม่ใช้่เรื่องง่ายเลย

....

และนั่นอาจจะเป็น จุดหมายของนักเขียนมือสมัครเล่นบางคนด้วยซ้ำ

555

แต่เราอยากได้รางวัล คานส์ไลออน สักครั้งในชีวิต ทำโปรเจ็คดีๆ แคมเปญ ปังๆ
55555   น่าจะสนุกและเราจะมาดูกัน

"How far can my words take me in this big big world"