ต้องบอกก่อนว่าบันทึกต่อไปนี้ที่ทุกท่านจะได้อ่านนั้น
มิใช่ บันทึกประจำวันแต่อย่างใด
มันเป็นเพียงเรื่องราวที่ผมอยากจะเล่าสู่กันฟังในฐานะนักเดินทางคนหนึ่งเท่านั้นที่ได้มีโอกาสใช้เวลาเกือบ
10 วันรวมระยะทางกว่า 1200 ไมล์ (1900 กม.) ในรัฐอลาสก้าประเทศอเมริกา โดยมีจุดมุ่งหมายคือแสงเหนือหรือ
ออโรล่า บอเรลลิส ก่อนที่จะไปทำงานในโครงการเวิร์คแอนด์ทราเวลต่ออีกเป็นเวลา 3
เดือนโดยประมาณในช่วงเดือน มีนา-กรกฎา 56 ที่ผ่านมา
ในการเดินทางครั้งนี้ผมต้องขอขอบคุณ
นน เพื่อนสนิทที่รู้จักกันในช่วงมัธยมต้น และผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาสร้างสีสันให้การเดินทางครั้งนี้ควรค่าแก่การบันทึกและจดจำ
และผมต้องขอยอมรับโดยสัตย์จริงมา ณ ที่นี้ว่าสิ่งที่ผมได้เขียนลงไปนี้ไม่สามารถที่จะบอกเล่าประสบการณ์หรือรสชาติแห่งการเดินทางทั้งหมดที่เราไปพบมา
ยังมีความมหัศจรรย์อีกมากมายเหลือเกินที่รอให้คุณไปค้นพบ
ยังมีจังหวะหัวใจที่เต้นถี่เร็วในยามระทึก
และความสวยงามที่ปรากฎแก่สายตามากจนไม่อาจกลั่นกรองมาเป็นคำพูดได้ ณ ที่แห่งนี้ ทุ่งน้ำแข็งอันเวิ้งว้างห่างไกลที่ถูกเรียกว่า
“อลาสก้า”
ผมและนน เป็นเพื่อนที่ห้องเรียนเดียวกันอยู่
3 ปีในช่วงมัธยมต้น เรามีบ้านอยู่ใกล้กันและค่อนข้างสนิทกันถึงแม้นิสัยหลายๆอย่างจะไม่เหมือนกัน
แต่สิ่งที่เหมือนกันก็คือพวกเราชอบลุย และผจญภัย
พวกเราเคยเขียนการ์ตูนที่แต่งขึ้นเพื่อคะแนนในห้องเรียน
เราใช้ชื่อมันว่า “นัดนนผจญภัย” ภายในเรื่องมีรูปภาพประกอบและการต่อสู้ที่เกี่ยวข้องกับการกู้โลก
การต่อสู้กับสัตว์ประหลาดต่างดาว ถูกละ การเดินทางในครั้งนี้ไม่น่าจะมีตัวประหลาดต่างดาวเข้ามาเกี่ยวข้อง
(หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะไม่มี) แต่ก็คงไม่สามารถบอกได้
ว่ามันจะตื่นเต้นมากน้อยกว่ากันสักเท่าไร
พวกเราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างกับแผนที่วางไว้อย่างคร่าวๆจนไม่น่าเรียกว่าเป็นแผนได้
พระเจ้าคงยิ่งไม่มีทางรู้ เพราะพระองค์คงไม่อาจรู้ได้ว่าเราจะเปลี่ยนใจกันตอนไหน ฟ้าก็คงไม่อาจรู้เพราะว่า
ฟ้าไม่ได้ช่วยเราเขียนแผนและฟ้าน่าจะยิ่งใหญ่และซื่อสัตย์พอที่จะไม่แอบดูแผนของพวกเรา
( ในขณะที่พวกเราวางแผนกันนั้นเราอยู่ในที่ร่ม )
อนึ่ง
การเขียนบันทึกครั้งนี้หากจะเปรียบย่อมไม่สามารถเปรียบได้กับหนังสือพิมพ์ที่รายงานข่าวเกี่ยวกับพวกเรา
หรือ การเดินทางของพวกเรา หากแต่น่าจะเปรียบได้กับหนังสือเล่ม
ที่ถูกตกแต่งและบรรจงอย่างดีก่อนจะนำมาเผยแพร่ให้ทุกท่านรับชมต่อไป
ขอบคุณครับ
โทรนัด เทียนอุดม

No comments:
Post a Comment