เวลาผ่านไป
เกือบสิบสองเดือนผ่านไป
หลังจากพบกับพิมพ์ฟ้า
ริมน้ำกลับมา
ลักยิ้มกับริมน้ำไปซื้อแหวนด้วยกัน
หลายคนชมว่าทั้งคู่แหมาะสมกัน
ลักยิ้มขอบคุณ
ริมน้ำ หัวเราะ
ได้แหวนมาหนึ่งวง
ทั้งคู่ไปกินข้าวกันที่ร้านแห่งหนึ่ง
ริมแม่น้ำ เจ้าพระยา
ร้านไม่หรู
ร้านไม่แพง
แต่อร่อย
ทั้งคู่หัวเราะ ข้าวเต็มปาก
ไม่เป็นไร
พระอาทิตย์ตก. . .
ฟ้าเป็นสี ส้ม
เป็นสีชมพู
ริมน้ำ : พระอาทิตย์ตกทุกวันเลย
ลักยิ้ม : อืม
ริมน้ำ : สวยอย่างนี้ทุกวันเลย
ลักยิ้ม : มันชึ้นอยู่กับว่า มองกับใคร
ทั้งคู่มองตากัน
หัวเราะ
ฝนตก มีร่มหนึ่งคัน . . .
ริมน้ำ : ไม่เดินหรอ
ลักยิ่ม กางร่มเดินเข้ามา
ใกล้เข้ามา . . .
. . .
. .
.
แล้ววิ่งจากไป . . .
หัวเราะ
ดอกไม้เล็กๆบานขึ้นมาจากท่อระบายน้ำ
หยดน้ำ ที่กระเซ็นจากการวิ่งของ หนุ่มสาว
หยาดฝนที่ตกโปรยปราย
และ เสียงหัวเราะ ยามค่ำคืน
No comments:
Post a Comment