เธอ ที่รัก . . .

                       ฉันอาจจะไม่ใช่ คนที่แข็งแรงที่สุด ที่จะปกป้องเธอได้ตลอด ฉันอาจจะไม่ใช่คนที่ฉลาดที่สุดที่จะทำให้เธอประทับใจ

ฉันอาจจะไม่ใช่คนที่ทำให้เธอ หัวเราะ ได้เสมอ  และ ฉัน ก็อาจจะไม่ใช่ คนที่ จะคอยซับน้ำตาให้เธอในทุกครั้ง ที่เธอร้องไห้

เพราะ ฉะนั้น ขอเธอจงอย่าบอกว่าจะรักฉันแต่เพียงผู้เดียว . . .

ความรักของเธอเป็นสิ่งที่มีค่า ฉันขอให้เธอแบ่งปันความรักของเธอ ให้กับ คนรอบๆตัวเธอ ให้มากที่สุด เพราะคนเหล่านั้นนั่นแหละ ที่จะคอยช่วยเหลือเธอได้ ในยามที่ฉันไม่อยู่ . . .

                ในวันนี้ ฉัน และ เธอ คงไม่ได้อยู่ด้วยกันอีก . . . ฉันอยากจะฝากเธอให้สายลมช่วยเฝ้ามอง แสงแดด ช่วยให้เธออบอุ่นและขอให้ผืนดินดูแล เธอตลอดไป . . . หากแต่ฉันก็รู้ดีว่า มันไม่สามารถ ทำได้ : )

                ในวันนี้ ขอเธอจงอย่าร้องไห้ ได้โปรด เพราะ ฉันไม่สามารถ ช่วยอะไรเธอได้อีกต่อไป . . . มันยิ่งจะทำให้ฉันทุกข์ใจ มากขึ้น ได้โปรดเถอะนะ คนดี : )

                ใน วันนี้ ที่ฉันไม่ได้ร้องไห้ . . . มันไม่ได้แปล ว่าฉันเสียใจน้อยไปกว่าเธอ เลย . . รู้ไหม . .

แต่ อาจจะเป็นเพราะหัวใจ ของฉัน ร่างกาย ของฉัน มันชาชินกับความเจ็บปวด และ เสียใจ . . .

                หยาดฝน ที่ตกลงมา ทุกครั้ง มันทำให้ฉันคิดถึงเธอ . . . ทุกๆวันฉันเผ้าคอย เมื่อใด ที่ ฝน ตกลงมาอีกครั้ง ฉันจะยังคงมีเธออยู่ เสมอ . . . อย่างน้อยก็ในความทรงจำ . . .

                ฉัน คิด และ ฉันหวังจะให้เธอได้มีชีวิตที่ดี . . .หลังจากที่ฉันจากไปแล้ว : )

              เธอ ที่รัก เธอ รู้ไหม . . . ความรักนั้นเป็นสิ่งที่แปลก. . . ในบางคราว แม้ แต่เม็ดทรายเม็ดเล็กๆ ความรักก็ยังมิอาจซื้อได้ แต่ในบางครั้ง ความรัก สามารถ ซื้อ ได้แม้กระทั่ง จักรวาล . . .

                เธอ รู้ไหม เธอคือคนที่โชคดีที่สุด . . . เธอคือคนที่มีความรัก ที่ยิ่งใหญ่ . . . รอยยิ้ม ของเธอ สามารถ ทำให้ทุกๆคนมีความ สุข . . . ฉันเชื่อว่าจะมีคนมากมาย รักเธอ อย่างที่ฉันรักเธอ และ อาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ . . .

                สิ่งที่ทำให้ฉันออกเดินทาง เหตุผลเดียวก็คือ ความรักที่มีต่อเธอ . . .

ฉัน ไม่อยากจะรักเธอ จนหมดใจที่มี . . . เหมือนเฉกเช่นในวันนี้ . .

เพราะ ฉันรู้ว่าในวันนี้ ฉันได้ทำลายทางถอย จนแทบจะหมดสิ้นแล้ว . . .

                เห็นใจฉันเถอะนะ คนดี บนจิตใจอันมีบาดแผลมากมายนี้ . . .

มิอาจจะแบกรับ ความเจ็บปวดใดๆ ได้อีก . . .

หากวันใดทางถอยหมดสิ้นไป และ เธอสิ้นรักในตัว ฉัน . . .

                ทางเลือกเดียวที่มีอยู่คือ ความ อ้างว้าง เดียวดาย และ เจ็บปวด

ฉัน อยากจะให้ความรักที่ ฉันมีต่อเธอนั้น สะอาดและ บริสุทธิ์ มากกว่า ที่เป็นอยู่นี้

ฉันอยากจะรักเธอ โดย สามารถ รัก คนรักของเธอ รัก ที่จะเห็นเธอมีความสุข รักโดยไม่หวังให้เธอเป็นของฉัน . . .

ฉะนั้น ฉัน ขอเธอนะคนดี . . . ปล่อยฉันไปก่อน

เมื่อใดก็ตาม ที่ ฉัน “ขัดเกลา” ความรักของฉันอย่างดีแล้ว ฉันจะกลับมา

ฉันจะไม่ขอให้เธอ รอ เพราะการรอของเธอ อาจจะ ทำให้เธอพลาดอะไรดีๆหลายอย่างในชีวิต ของเธอไป

                และที่สำคัญ การเดินทางของฉันเอง นั้น อาจจะไม่มีวันสิ้นสุด . . .ลงเลย. . . ก็เป็นได้ . . . 

“ณ วันนี้ ปีกของฉัน ถูกพันธนาการ ไปด้วย โซ่ตรวนแห่งความรัก . . .

                ฉันขอเพียงเวลาที่จะแปรเปลี่ยนโซ่ตรวน นั้น ให้เป็น สาย ใย นุ่มละมุน

และ ในวันนั้น เราจะออก โบยบินไปบน ท้องฟ้า . . .ด้วยกัน”