บางทีก็อยากรู้เหมือนกันนะ ว่าในบลอคที่นานๆ บ่นทีอันนี้มีใครแวะเข้ามาอ่าน
เราเห็นนะเฟ้ย !!
มันจะมีคนอ่านขึ้น 1 คนเสมอเลย
แต่อาจจะเป็นตัวเราเองก็ได้
เป็นอัลกอริทึมของเว็บที่ทำให้คนเขียนไม่รู้สึกเดียวดายจนเกินไป
...
น่าแปลกนะ บลอคนี้ครั้งหนึ่งเราเคยฝันว่าจะให้มันเป็นที่รวมงานเขียนของเรา
ดูตอนนี้ดิ
มันเป็นบลอคลับ !!
ไม่มีใครเข้ามาเยี่ยมชม ฝุ่นจับ ต้นไม้เหลืองแห้งเหี่ยว
สวนทานตะวันกลายเป็นบ่อรวมความเศร้ากลิ่นเหม็นคละคลุ้ง
https://www.youtube.com/watch?v=J6qIzKxmW8Y
ฟังเพลงนี้อยู่แหละ
เสียงไวโอลินดีมากเลย
ฟังแล้วเหมือนตัวจะลื่นไหลไม่มีกระดูกสันหลัง
ไหล ๆ ๆ ๆ ๆ
No comments:
Post a Comment