ไม่มีใครเข้าใจคนหิว เท่ากับคนหิว
ไร้สาระน่า
อันนี้หมายถึงหิวเพราะไม่ยอมกินอะไรตะหาก
ขี้เกียจกินชะมัด
เบื่ออาหารที่ทำแบบกินกันตายไปวัน ๆ ของแม่เลื้อเกิน
ไม่ได้อยากจะบ่น
แต่ดูเหมือนบ่นไปแล้ว
ก็นั่นแหละ รู้สึกขี้เกียจเกินกว่าจะลุกออกไปหาอะไรดี ๆ กินน่ะ
อาหารเย็นกินมานิดหน่อยเพราะไม่อร่อย
(ให้ตายเหอะ ปลามันดูน่าขนลุกแล้วก็กลิ่นคาวปลาแรง)
ไม่ใช่แม่ทำไม่อร่อย
แต่เราไม่ชอบ
ทำไมถึงยังไม่รู้สักทีนะ
ทีกินครั้งอื่น ๆก็เพราะหิวนั่นแหละ
จริง ๆ คิดว่าตัวเองเป็นคนกินง่ายนะ
แต่จริง ๆ แล้วเราชอบกินอาหารรสจืดต่างหาก
55
ตอนนี้ตีสองแล้ว
จริงๆ ควรนอนได้แล้ว
แต่เวลาตื่นเต้น
เวลากลัว
เรามักจะไม่ยอมทำอะไรนอกจากเล่นเกม
มันผ่านเวลาไปแค่โฟกัสกับเรื่องเกมตรงหน้า ไม่ต้องกังวลอะไรง่ายดี
แต่เล่นเกมจริง ๆ ก็ใช้สมองเยอะอีกแหละ
เกมส์ยาก ๆ ทั้งนั้น 55
ตอนนี้ตีสองแล้ว
แล้วก็รู้สึกหิว
น่าจะหลับ ๆ ไปให้พ้น ๆ
แต่เบื่อเหลือเกิน
บางทีชีวิตเหมือนเลือกอะไรก็ผิดไปหมด
คนที่เข้ามาหาเรานี่เข้ามาเพราะอะไรนะ
หน้าตา ?
นิสัย ?
หรืออะไรดีล่ะ
ทุกคนดูสนใจเรื่องที่เราเขียนตอนแรก
แต่พอรู้ว่าเราจะไม่สามารถเป็นอะไรกับพวกเธอได้มากกว่าแค่เพื่อน
คนเหล่านั้นก้ไป
ตลกดีชะมัดที่ครั้งนึงเราเคยคิดว่าคนพวกนั้น ชอบสิ่งที่เราเขียนและจะติดต่อตลอดไป
แม่งไร้สาระสัด
หิวว่ะ
No comments:
Post a Comment