5/5 วันร้อน ๆ ที่นาริตะ

เมื่อคืนนอนไม่หลับเลย

คิดว่าไม่ได้คิดอะไรมากอยู่ในหัวแล้วนะ
แต่ดูเหมือนว่า บางอย่างจะยังตกค้างอยู่ทั้ง ๆ ที่เราไม่รู้ตัว
คงเหมือนกับสารตกค้าง หลังล้างจาน

ทำให้คิดได้ว่าสมองของคนเราที่กว้างใหญ่ชะมัด
มันจัดเก็บ cache เอาไว้ทั้ง ๆ ที่เราไม่รู้ตัว

ซึ่งมันคงจะจริง เพราะมีแต่คนบอกว่าเราหมู่นี้ดูหมอง ๆ ไป
แม้แต่กับพี่ scc ที่ไม่สนิท ยังดูออก

แต่ส่วนตัวเราว่าจริง ๆ แล้วเป็น เพราะอากาศในห้องมากกว่า
ในช่วงเที่ยงคืนกว่า ๆ เรารู้สึกหนาว จึงสวมถุงเท้า
และในช่วงตีสามกว่า เราตื่นขึ้นมา
หรือ ยังไม่หลับก็ไม่รู้แฮะ แล้วรู้สึกร้อน หยั่งกับว่าแอร์ตัดไปเฉย ๆ นั่นแหละ

น้องรูมเมทก็ตื่นเหมือนกัน
น้องกรนดังมาก
แต่เรามีที่อุดหู

เช้านี้เจอพี่เอ็ดมากินอาหารเช้าที่บุฟ รร อย่างบังเอิญ
เป็นความบังเอิญที่ดี

เล่าเรื่องหลาย ๆ อย่างให้พี่เอ็ดฟัง

แต่ก็นั่นแหละ

เราพยายามกินอาหารให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
แต่บุฟเฟ่ต์ยามเช้า ของ โรงแรม มายสเตย์ นาริตะ มีอาหารที่ดีหลายอย่าง แต่ไม่รวมเนื้อสัตว์และอาหารประเภทโปรตีน

เรากินแฮมชิ้นใหญ่เป็นอาหารโปรตีนจานหลัก

สองสามวันก่อนเราลงทุนใน บิทคอยน์ และสกุลเงินคริปโตอื่น ๆ รวมหมื่นนึง
ตอนนี้ได้กำไรมาไม่กี่ร้อย

คิดว่าคงจะปล่อยไว้อีกหลายเดือน

น่าจะเห็นอะไร ๆ มากกว่านี้

มันเป็นแค่การลงทุนอย่างหนึ่ง ไม่ใช่การซื้อมาขายไปอย่างรวดเร็ว

เรามองแล้วยังไม่คิดว่ามันจะเป็นการซื้อขายที่รวดเร็ว ได้อย่างไร
ดู ๆ แล้วก็แค่ ความมั่นใจ และการคาดการณ์ว่าสิ่ง ๆ นี้จะมีมูลค่าเพิ่มในอนาคตเหมือนกับการเล่นหุ้นตัวหนึ่ง

เมื่อวานเราไปฟิตเนสมา
ออกกำลังกายอย่างหนักหน่วย ปวดเมื่อยไปทั้งตัว
คาดหวังให้ตัวใหญ่ขึ้นไว ๆ
เราอยากเป็นผู้ชายตัวใหญ่ อย่างน้อยก็น่าจะดูอุ่นใจได้เวลายืนอยู่ใกล้ ๆ

เรายังชอบแมวอยู่
แต่เราไม่อยากเป็นแมวอีกต่อไปแล้ว
การเป็นแมว ใช้ชีวิตยากเกินไป
มีอะไรต่อมิอะไรให้คิดมากมาย ถึงแม้มันจะไม่ค่อยทำอะไรนอกจากนอนก็เถอะ

เราอยากเป็นหมามากกว่า
หมาซื่อสัตย์ แข็งแรง และดูเหมือนมันจะปกป้องเจ้าของได้ ในยามจำเป็น