20/12

สามวันนี้เขียน บลอคอย่างต่อเนื่อง

จริงๆก็บันทึกประจำวันที่ไม่ได้เขียนอย่างจริงจังมานานมากแล้วนั่นแหละ

ข้อดีของบันทึกประจำวันแบบเดิมๆ ก็คือ การเปิดเผยทุกสิ่งทีุกอย่างในใจออกไปให้ "สมุดบันทึก" ฟัง

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ก็คือเราเขียนในเว็บซึ่งเป็นที่ ๆ มีคนสามารถเข้ามาอ่านได้

ถึงแม้จะแทบไม่มีคนเข้ามาเลยก็ตามเถอะ

ในสำนึกของเราก็ยังคิดเสมอว่า บทความ ถ้อยคำ เหล่านี้ ไม่ใช่ถ้อยคำสาธารณะ

จริงๆ แล้วเราจึงไม่ควรเขียนสุ่มสี่สุ่มห้า

แต่ตอนนี้เรากำลังเขียนสุ่มสี่สุ่มห้า 555555555

เราเขียนหลายๆ เรื่องที่ไม่ควรเขียนลงไป

แต่ก็ช่างมันเถอะ น่าสนใจมากกว่าว่ามันจะส่งผลอะไรกับชีวิตเราได้มากแค่ไหน


วันนี้เราไปเดินภูเขาไร้ชื่อซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ สวนสาธารณะที่โอบล้อมเมืองเล็กๆ ที่ไม่มีชื่อ 555555

เราเดินไปตามทางสันเขาที่ยังไม่เคยไป ทางดูรกร้างเต็มไปด้วยฝุ่น ใบไม้แห้ง

น่าสงสัยว่านานเท่าไหร่แล้วที่ไม่มีคนเดินผ่านเส้นทางนี้

ทางเดินสันเขาพาเราลงไปยันตีนเขาฝั่งตะวันตก

และใกล้ๆ กันนั้นเราพบกับหลุมฝังศพเล็กๆ

เป็นไม้กางเขนตั้งอยู่บนเนินดินที่พอกสูง

ไม้กางเขนเล็กๆ บนเนินดินเล็กๆ

เราคิดว่าน่าจะเป็นสุสานของสัตว์เลี้ยง

มากกว่าจะเป็นของมนุษย์
ไม่น่ามีใครอนุญาติ และไม่น่ามีใครแบกใครมาฝังตรงที่ลาดชันของหุบเขา

ซึ่งน้ำสามารถเซาะหน้าดินออกจนหมดได้ !

วิวที่นั่นสวยใช้ได้ คือด้านหน้าเห็นภูเขาใหญ่ ด้านข้างเห็นทะเล

ดีใจกับเจ้าของหลุมศพจริงๆ

เราจะจบยังไงก็ได้
เราขี้เกียจเขียนแล้ว เราก็จะจบมันตรงนี้

จริงๆ อยากวิเคราะห์ด้วยว่าจะซื้อ ps4 ดีหรือไม่

แต่พอมาคิดๆ อีกทีก็ไม่เขียนดีกว่า
ไร้สาระชะมัด