โอซาก้า
ประเทศญี่ปุ่น
ชั้น 31
โน้ทบุคเครื่องบางกำลังถูกพิมพ์ดีด
เสียงดนตรีบรรเลงเพลงหวานเศร้าชื่อบทเพลง Air
ใน D minor รหัส BWV 108
ออร์เครสตร้าหมายเลขสาม มูฟเม้นท์ที่ สอง
https://www.youtube.com/watch?v=pzlw6fUux4o
นานๆ ทีเราจะได้อยู่ในห้องโรงแรมชั้นสูงๆ และมองเห็นวิวเมือง
การอาศัยอยู่ในตึกสูงแถบตัวเมืองมันดีแบบนี้เองสินะ
หากเรามองไปยังด้านขวามือและด้านหน้า
เราจะเห็นดวงดาวมากมาย หมายถึงดาวบนผืนดิน
ดาวที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นเรียกว่าไฟฟ้า
แสงพวกนั้นกระพริบ
ระยิบ ระยับ
บ้างมาจากแสงไฟรถยนต์
บ้างมาจากแสงตามตึกต่างๆ
มีงานมากมายที่รอเราอยู่
ทั้งงานส่วนตัว
และงานประจำ
แต่เรากลับนั่งเขียนบทความนี้
ทอดถอนใจ มองดูหมู่ดาว
ผืนน้ำด้านซ้ายเป็นอ่าวโอซาก้า
ค่ำคืนแบบนี้อ่าวโอซาก้าไม่มีประกายจากแสงแดดกระทบผิวน้ำอีกแล้ว
มีแต่แสงไฟประปรายจากเรือยนต์
หากความใฝ่ฝันของเราเป็นดาว
มันก็คงจะกระพริบอยู่ที่ไหนสักที่หนึ่ง
นอกกระจกห้องชั้น 31
อาจอยู่ในผืนน้ำ ด้านซ้าย หรือตัวเมืองด้านหน้าและด้านขวา
หรืออาจไม่อยู่ที่ไหนเลย
แต่ตราบใดที่เรายังมีพลังใจ
มีไฟอยู่
เราเชื่อว่า ดวงดาวนั้นก็คงอยู่ที่ไหนสักแห่ง
การใส่ความพยายามลงไปทุกๆ วัน
ทุกๆ ครั้งที่มีโอกาส
ย่อมทำให้ดวงดาวนั้น เปล่งรัศมีเจิดจ้าขึ้น
บทความนี้เขียนจากความเชื่อ
และพลังใจ โดยไม่มีตรรกะใด ๆ รองรับ
No comments:
Post a Comment