24/9

SNY flight แรก

อาจจไม่ใช่ไฟลท์ที่ดีที่สุด แต่จะว่าไปมันเป็นการ "ทำงาน" ไฟลท์แรกที่น่าจดจำที่สุดก็ว่าได้

เราบินไปอินชอนตอน สี่โมงเย็น
และต้องรายงานตัวก่อน หนึ่งชั่วโมงสิบห้านาที ซึ่งควรเป็นเวลา สองโมงสี่สิบห้า

อย่างไรก็ตามเราต้องไปเตรียมเอกสารก่อนเพราะเราเป็นเด็กใหม่
เราควรไปถึง 2 ชั่วโมงก่อน Reporting time (เที่ยงสี่สิบห้า)

เรื่องของเรื่องก็คือ

แม่ขับรถไปส่ง (วันนั้นเป็นวันอาทิตย์)

โดนมอไซค์ชนท้าย แรงอยู่แต่น่าแปลกที่ไม่บุบ

มาสาย พี่ซีเนียร์ไป take pouch เรียบร้อย
(บ่ายโมงสิบห้า)

มาทันแค่จัดเอกสารปรินท์ในออฟฟิศ

แนะนำตัว ตอบคำถามได้ครบ
พี่ๆในไฟลท์ใจดีมาก

พี่นาง ณิชชา P1
พี่ พิงค์กี้ SCC P7
พี่ดิว P8
พี่มะปราง ผมทองๆ P 6
พี่กานต์ ช. P5
พี่กานต์ ญ P4 (emirate เก่า)
พี่คิ้ว P3
พี่แนนซี่ P2 (ฺBJM รุ่น1)

ขึ้นเครื่องตอนกำลัง taxi
ผดส คนนึง พยายามจะขอลงจากเครื่องสองครั้ง บอกว่า not feel good
ครั้งแรกพี่นางเอา ผ้าชุบน้ำเย็นไปให้
ครั้งที่สองพี่นางเอาชาร้อนไปให้ และเอาซองให้ดูด้วย
(ถึงแม้นางจะบอกว่าเป็น asthma และไม่ได้พกยามา)
แต่พี่นางประเมินแล้วว่าแค่เป็นการ anxiety / panic

ได้ประกาศ turbulance
(ดูโพย)

ได้เสริฟ PBM ได้ช่วยขายของ

ถึงสนามบินโดนเข้าห้อง ตม.
เพราะทางเกาหลีพิมพ์ เลขวันเกิดของเราผิด
แต่โชคดีที่ทางเรามี GD ที่ปริ้นท์ไปจากไทย (ถูก)
ไปยืนยันกับเค้า

โชคดีสัดๆ

ก็เลยเป็นที่เฮฮาว่าถ้าเจอชื่อโทรนัดพี่ๆ ในทีมจะขอย้ายไฟลท์หนี

5555
ตอนนี้นอนมาแล้ว เกือบ 7 ชั่วโมง รู้สึกยังพักผ่อนไม่เพียงพอ ตลกมากๆ ทั้งที่เวลานอนเป็นช่วงปกติแท้ๆ

นอนไม่ค่อยหลับ เลยตัดสินใจขึ้นมาอ่านหนังสือและกินกาแฟ

อาชีพนี้นอกจากทำงานแล้ว ยังต้องรู็จักการพักผ่อน เพราะไม่งั้นจะไม่คุ้มสัดๆกับอะไรๆที่เสียไป

ออกมาพิมพ์บลอคแล้วรู้สึกว่าชีวิต โอเคขึ้นหายปวดหัวแล้ว

ขอบคุณมากครับ