100

เรื่องสั้นแนวทดลอง "100"

** ทุกประโยคลงท้ายด้วยสระอี

เรื่องของเรื่องก็คือผมไปเจออ้ายแบงค์ร้อยใบนี้เข้านะซี

เจออยู่ไหน ไม่เจอ มาเจอ อยู่ใน กองแมลงทอดเก่าๆนี

เอ จะว่าไป อ้ายตัวเราเนี่ย ทำมาหากินมาตั้งนานก็ไม่เคยโกงกับเค้าซักที

ใครๆ ต่างก็รู้ว่าผมอ้าย บิน บันดาล นั้นเป็นคนดี

ขายแมลงทอดมาตั้งนาน จะว่าไปก็ นานหลาย ปี

จะเอาไปให้ตำรวจ ก็กลัวมันจะอม อมนู่น อมนี่ ใครๆเค้าก็ว่ากันยั้งงี

เหนื่อยก็เหนื่อยร้อนก็ร้อน แดดออกมาก คนก็ไม่ค่อยมี

เข็นไปเข็นมา คิดโน่นและคิดนี่อยู่ดีๆ เหยียบอะไรลื่นๆก็นึกว่า จารบี

พอยกตีนขึ้นมาดู ก็ร้องอู้หูวว . . . .  สปาเกตตี

จะไปถามใคร เดี๋ยว อ้ายบิน บ้านนอก ก็จะโดนหลอกเอาอีกแล้ว นะซี

แล้วถ้าเจ้าของ ตัวจริงเขามา กูจะเอาเงินทีไหนไปคืนเขา ละทีนี

เดี๋ยวก็จะโดนต่อว่า “ดูโน่นสิอ้ายบินบ้านนอกริอาจเป็นขโมย” ชาวบ้านเขาก้จะรุมประนามเอาได้ เฮ้อ ไม่ดีๆ

เหมือนกับตอนแต่งเมีย รักเมีย หลงเมีย แต่งมาตั้งนานเพิ่งรู้ว่าเมีย เป็นโสเภณี

มีเงินได้เงิน มันก็เอาไปเล่นไพ่ หมด โถ่ . . . .  อีชะนี

จะว่าไปอ้ายผมก็ยังคิดว่าตัวเองน่ะ โชคดี

มีลูกกับเค้าทั้งคน ลูกละก็เป็นคนเสียงดี

อยู่บ้านมันก็นั่งร้องเพลง นู่นนี่ละไม่ทำ เอะอะเอะอะก็ โดเรมี

เคยพาไปแข่งไปประกวดหลายหน ที่ยังไม่ได้ก็คงเพราะว่า ตื่น เวที

บางทีบางครั้ง ขึ้นไปได้ ยังไม่ถึง นาที

ไล่ลูกกูลงมาอย่างนี้เลยหรอ โถ่ อ้ายพวก . . . ขัณฑี  !

หลายวันผ่านไปผมก็ยังคิดไม่ตก ว่าจะทำยังไงกับไอเงินนี่ดี

จะเก็บไว้รึก็ไม่ได้ใช้ จะทิ้งไปก็รู้สึกผิด จะเอาไปวัดก็กลัวพระท่านจะเป็น ราคี

ปวดหัวกลุ้มใจ กินไม่ได้นอนไม่หลับ จนหน้าตาทรุดโทรม ดูแล้วคล้ายๆมี

แผนด้า คิดไปคิดมาผมก็ผลอยหลับไปใน เวลา เกือบ . ตีซี

* * * * * *

เบื่อๆ เซ็งๆ ไอ้พวกผู้ชายสมัยนี

มองซ้ายมองขวาเห็นหุ่นดีหล่อล่ำ ที่ไหนได้ แม่งเสือกมี สามี

เช้าแล้วก็แดกเหล้าดีกว่า อ่ะ หกสิบดีกรี

เดินเซเข้าบ้านมา ตัวอะไรนอนอยู่ เอ้ย นั่น ไอผัวไม่รักดี

แม่งนอนอยู่ได้ แตะมันซักที ไอพวกนักการเมือง นั่งกินนอนกินละก็ไม่จ่าย ภาษี

แม่ แม่ พ่อ ไม่สบาย มาช่วยมาดูให้หนูที

อ้าวอ้ายบิน มึงเป็นอะไร มานอนสำองสำออยให้ลูกเล่นหยั่งกะขี

แปลกจังเตะแล้วด่าแล้ว ทำไมไม่ลุกละคราวนี

ลองดูซักที เห้ย แม่งตัวร้อนจี

ดูสิ ไม่สบาย เดือดร้อนกันทั้งบ้าน ตังตงละก็ไม่ค่อยจะมี

ไหนไหนดู ซี คราวนี้มึงจะซ่อนตังไว้ที่ไหน ละคุณพี

นี่ไง อ้ายสัตว์ ซ่อนไว้ร้อยบาท แหม ทำเป็นพับซะละอย่างดี

เอ้า เอาไปซื้อยาแก้ไข้ให้พ่อเอ็ง ฝากซื้อกล้วยด้วยหล่ะ ซัก หนึ่งหวี

เอ้อ ขากลับ กลับดี ๆอย่างลืม เงินทอนด้วยนะ   . . . อ้ายลูกอัปปรีย์