Test

Saturday, April 5, 2014

Chapter 5 Healy and Diego

   วันรุ่งขึ้น เราไปส่ง Sam และ Mitchell ที่ร้านเช่ารถ . . . เราลากันเป็นครั้งสุดท้าย แต่ก็ไม่ลืมที่จะขอเฟซบุ๊คกันและกันไว้ . . . และแล้วเราก็จะมีเพื่อนเพิ่มอีก สอง คนใน LA

   Diego ตัดสินใจนั่งรถไปกับพวกเราต่อจนถึง Healy ผมเข้าใจดี . . .
เขาสามารถเช่ารถและขับไปเองได้ แต่การประหยัดในเวลาที่ยังไม่มีรายได้ ย่อมดีกว่า . .

. . น่าแปลก นักเดินทางส่วนใหญ่ มักไม่ค่อยมีเงิน
ส่วนคนที่มีเงิน มักจะไม่ค่อยเดินทาง . . .
เพราะบางครั้งเงินกับเวลา เป็นของที่ไม่ได้มาด้วยกัน
มีอย่างหนึ่ง ต้องไม่มีอีกอย่าง

 Diego บอกกับพวกเราว่า เขามาที่ Healy ตามหนังเรื่อง In to the wild
ซึ่งเป็นเรื่องจริงเกี่ยวกับชายหนุ่มคนหนึ่ง
เขาเรียนจบมหาวิทยาลัย
เผาเอกสาร ระบุตัวตนทั้งหมด
ตั้งชื่อใหม่ให้กับตัวเอง
และ ออกเดินทาง
ตามหาความหมายของชีวิตที่แท้ จริง
และ จบชีวิตลง ภายในป่า Alaska, Healy, Magic bus

เราขับรถเล่นไปจนถึง อุทยานแห่งชาติ เดนาลี มันเป็นอุทยานที่สวยที่สุดแห่งหนึ่ง ในออลาสก้า ฤดูร้อน แน่นอนไม่ใช่ในตอนนี้ แต่อย่างไรก็ตาม พวกเราจับรถเลยไป ไกลกว่าป้ายห้ามเข้า . . .
พวกเรามีความสุขมาก ผม นน (เพื่อนชาวไทยที่ไปด้วยกัน) และ ดีเอโก้

มาถึงจุดๆนี้ผมก็ไม่สามารถอดพูดถึงดีเอโก้ได้อีกต่อไป ( ใช่  . . . .  Diego เป็นชื่อตอน! )

เขาเป็นคนอาเจนติน่า คนส่วนใหญ่บอกว่า คนละตินมักเป็นคนที่มีความสุข และ ร่าเริง ( เกินไป )
ผมอยากจะบอกว่านั่นเป็นความจริง
ถ้าไม่มี ดีเอโก้ เราคงไม่ขับรถเร็วถึง 140 ไมล์/ชั่วโมง
ถ้าไม่มี ดีเอโก้ เราคงไม่ได้เข้าไปในเขตห้ามเข้า
ถ้าไม่มี ดีเอโก้ เราคงไม่รู้จัก In to the wild และ ผู้ชายบ้าๆคนหนึ่ง

  "ถ้าเราอยากได้บางอย่าง ก็ต้องออกไปคว้ามัน" เขากล่าว
ผมชอบประโยคนี้ จะว่าไปก็อาจไม่ใช่ประโยค . . .
แต่มันคือ คน คือ การกระทำ . . .
หากจะเอาแค่ประโยค . . .
ผมเชื่อว่าผมอาจจะหาได้ตาม face book , twitter และ แหล่งคำคมอื่นๆ


การออกไปสู่โลกกว้าง สื่อสารกับ คนอื่นๆ มันทำให้เรารู้สึกว่า เราไม่ใช่เป็นแค่เพียงประชากรไทย ประชากรในประเทศ  แต่เราคือ ประชากรของโลกนี้ . . .
ความรู้สึกเป็นเจ้าของก็จะเกิดขึ้น . . .
และนั่นอาจจะเป็นคำตอบ ในคำถาม ถึง ความรับผิดชอบต่อส่วนรวม . . .
  . . . ต่อ โลก . . .

การออกไปสัมผัส และ รับรู้อะไรดีๆ ในเวลา และ สถานที่ที่เหมาะสม ก็อาจเปรียบได้กับ การเด็ดกินผลไม้สดๆที่สวน เราอาจจะต้องล้างมันก่อน แต่ มันย่อมอร่อยกว่า ผลไม้ ที่ถูกเก็บไว้ ย้อมสี , ทาสี หรือ แช่แข็ง เหมือนที่เราเคยๆกันอยู่ทุกวันแน่นอน . . .

. . . . ในภายหลัง ผมเพิ่งมารู้ว่า ประโยคที่เขาพูดนั้น มาจากในหนังสือ . .
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ ผม รู้สึกแย่แต่อย่างไร . . .
เวลาผ่านมาหลายพันปี ที่เรามีภาษาใช้กัน . . .
หากใครสักคน คิดประโยคๆหนึ่งขึ้นมาได้เป็น "คนแรก" ในช่วงเวลานี้ . . .
คงเป็นไปได้ยาก หรือ อาจจะเป็นไปไม่ได้ เลยด้วยซ้ำ . . .

สิ่งที่สำคัญยังคงมีเพียง
ความกล้าที่จะออกเดินทาง

ทุกคนพูดประโยคหรูๆ ได้ แต่จะมี ซักกี่คนที่ . . ." ทำได้ " . . . .
หรือแม้กระทั่ง "ได้ทำ" . . .

ผมเราขับรถกลับมาจนถึง Anchorage อีกครั้ง ในเวลาห้าทุ่ม. . .
เพราะไม่อยากเสียค่าโรงแรม และ เราก็เหนื่อยกันมาก เราจึงตัดสินใจนอนพักกันในรถ ภายใต้แสงไฟยามค่ำ คืนของ Anchorage  . . .  


ด้วยความคิดถึง Diego . . . และเส้นทาง High way ที่สวยที่สุดในอลาสก้า . . .

เที่ยงคืน สิบห้านาที  วันที่ 6 เดือน 4 ปี 2014 ทำงานที่ร้านอาหาร Thai 9 Scaborough
เข้าสู่่การทำงานวันที่ 4 เหนื่อย สนุก ใช้ทุกสกิลที่มี . . . แต่ก็เงินเยอะดี . . . 



 

No comments:

Post a Comment

สรุปชีวิต 2022 ไม่อยากจะเชื่อว่าปีชงแต่ก็เป็นปีที่ซวยที่สุด

 จริง ๆ เราไม่ได้เขียนบลอคมานานมากแล้ว แต่รู้สึกชีวิตช่วงนี้มีอะไรเหี้ย ๆ เกิดขึ้นมากมาย เหี้ยแบบเหี้ย แบบปล่อยวางไม่ได้  1. งานไม่ผ่านโปร ไ...