26/8

และเวลาก็ผ่านไป อย่างรวดเร็วอีกครั้ง

จริงๆ การจะคิดว่าเวลาผ่านไปเร็วแค่ไหน
อาจจะขึ้นอยู่กับการเปรียบเทียบจุดเริ่มและจุดสุดท้าย

หากเปรียบเทียบจุดเริ่มครั้งนี้ คือ การเขียนบลอคครั้งล่าสุด
เวลาก็ผ่านไปเกือบเดือนครึ่ง
แน่นอนว่ามันรู้สึกเร็วเพราะ เราไม่ได้เขียนอะไรลงบลอคเลยเป็นเวลาเดือนครึ่ง

แทบไม่น่าเชื่อ

ช่วงนี้เรามาเทรนลูกเรือที่มาเลย์ตั้งแต่วันที่ 22 เดือน 6 และมีกำหนดกลับไทยในวันที่ 6 เดือน 8

หลายวันจนขี้เกียจนับ
แต่ก้เผลอนับจนได้
ก็คือประมาณ 46 วัน

ในอาทิตย์แรกๆ เราบรรจงเขียนเรื่องสั้นที่ใช้เวลานาน และไม่พอใจกับผลลัพธ์จนไม่ยอมเอามันลง
(อาจจะอ่านใหม่อีกรอบ และเขียนใหม่)

อาทิตย์ถัดมาเริ่ม เปลี่ยนวิธีการสื่อสารกับเพื่อนเป็นการเขียนอีเมล
เพราะรู้สึกว่าจะสามารถเขียนให้ตรงเป้าหมายได้ง่ายกว่าเป็น Mass
เราสนุกกับการเขียนอีเมล

ส่วนนิยายก็ดองข้ามเดือน จนติดเป็นนิสัย (ต้องปรับปรุง)

ไม่ต้องพูดถึงเพจที่ห่างหายไปจนคนเริ่ม unlike
555

กว่าจะรู้สึกตัวก็เข้าสู่ช่วงโค้งสุดท้ายก่อนกลับ ที่มีการสอบวันเว้นวัน
และเป็นการสอบที่มีโอกาสตกได้แค่สองครั้ง และคะแนนที่ผ่านนั้นถือเอาคะแนนที่ 90-100%

ผ่านไม่ผ่านก็โค้งสุดท้ายนี่แหละ

แก้ตัวมามากพอแล้ว

เมื่อวานได้ดูสารคดีเรื่อง Jiro dream of sushi
พ่อครัวซูชิสไตล์ชาวญี่ปุ่น
ชีวิตเกิดมาเพื่อทำงาน
และรักงานที่ทำ
ไม่มีวันไหนที่เขาทำด้วยความเศร้าเลย

ถ้าเราเลือกที่จะทำอาชีพอะไรแล้ว เราต้องคลุกคลีอยู่กับอาชีพนั้นให้ถึงที่สุดเพื่อที่จะได้ไปถึงจุดสุดยอด

ว่าแต่เราทุ่มเทกับอาชีพลูกเรือแค่ไหนล่ะ?

ไว้เจอกันครับ
จะเขียนให้บ่อยขึ้น ถึงแม้จะไม่มีคนอ่านก็เถอะ

Love you'll
Welcome Aboard