สวัสดีดวงดาวเพื่อนรัก
สวัสดีดวงดาว นี่ฉันเอง นะหนูนา
นานแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกันเธอเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหม ตั้งแต่ วันที่เธอจากไป
ฉันรู้สึกว่าท้องฟ้ายามค่ำคืน มันไม่สวยงามเหมือนก่อน เพื่อนๆดวงดาว
ของเธอก็คิดถึงเธอมากเหมือนกัน หลายวันก่อนที่ข้าวออกรวง ทุ่งนากลายเป็นสีทองอร่าม
มันสวยมากเลยหล่ะ ฉันอยากให้เธอได้มาอยู่ตรงนี้จัง ยิ่งเวลาที่ สายลมผ่านมาทักทาย
ต้นข้าว เหล่านั้น ก็จะตอบรับด้วยรอยยิ้มและ โบกไสวไปมา เมล็ดข้าวอวบๆ
ก็ทำท่าจะหล่นลงมาอยู่เรื่อยๆ ฉันส่งเมล็ดข้าวนี้มาพร้อมกับจดหมายด้วยนะ ฉันรู้ว่า
เธอคงไม่ชอบมันเท่าไหร่หรอก แต่หนูนาอย่างฉันไม่มีของอะไรจะให้เธอได้มากกว่านี้แล้วหล่ะ
ฉันไม่รู้ว่าใน สิ่งที่เรียกว่า เมือง และ แสงสีคืออะไร
แต่มันก็คงเป็นอะไรที่ดีที่เธอชอบ ฉันหวังว่าเธอจะมีความสุขกับมันนะ ฉันได้ยินมาจากเพื่อนๆของเธอว่า
มันจะบดบังแสงน้อยๆ อันสวยงามของเธอ ฉันเป็นห่วงเธอนะ แต่
ฉันก็ยังมั่นใจว่าเธอไม่มีทางแพ้แสง สี และ เมือง เหล่านั้นหรอก
ยิ่งในเวลาค่ำคืนเธอก็คงจะสวย ส่องสว่างเป็นประโยชน์แก่ สัตว์ทั้งหลาย เหมือนครั้งเมื่อเธอยังอยู่กับพวกเรา
ถ้ามันเป็นไปได้ ในชีวิตนี้
ฉันอยากจะเจอเธออีกครั้งเหลือเกิน ฉันจะเกาะ ไปกับรวงข้าวที่เต็มไปด้วยเมล็ดข้าวอวบๆ
เดินทางไปกับคุณสายลม ที่พัดผ่านมาบ่อยๆ . . . ฉันอาจจะเอาเมล็ดข้าวนี้จ่ายเป็นค่าตอบแทน. . . . . ในระหว่างทาง
หากมีใครถามว่าฉันจะไปไหนฉันจะตอบด้วยความภูมิใจว่า ฉันจะไปหาดวงดาวที่สว่างที่สุด
ในเมืองใหญ่ ฉันจะไปหาเธอ .
. . . ฉันคงจะได้
จดหมายมากมายจากเพื่อนๆ ของเธอระหว่างที่เดินทาง ฉันจะรับปากกับทุกคนว่า
จะหาเธอให้พบและ บอกกับเธอว่า พวกเราคิดถึงเธอมากแค่ไหน
สุดท้ายนี้พวกเราหวังว่า ในเมืองใหญ่ และ
แสงสีคงจะรักเธอเหมือนกับที่พวกเรารักเธอนะ
พวกเราไม่รู้หรอกว่า เธอเป็นอย่างไร สบายดีหรือเปล่า
เธอยังจะเป็นดาวที่สดใสในเมืองใหญ่เหมือนที่เธอเคยเป็นใน ทุ่งนา แห่งนี้หรือเปล่า
พวกเราไม่คาดหวังให้เธอทำได้ดีทุกอย่าง แต่พวกเราเพียงเชื่อในตัวของเธอว่า
เธอจะทำได้ และขอให้เธอได้รู้ไว้ว่า เมื่อไหร่ที่เธอกลับมา
พวกเราจะยังเป็นเพื่อนของเธอและที่แห่งนี้ก็ยังจะเป็นที่ของเธอ อยู่เสมอ
รักและคิดถึง
จากหนูนา เพื่อนของเธอ
แด่
ทุกๆคนที่รักและเป็นห่วงเพื่อน . . .
แด่ทุกๆคนที่คิดถึงเพื่อน . . .
ไม่ว่า “ดาว” ดวงนั้นจะสามารถส่องสว่าง ท่ามกลาง
แสงสียามค่ำคืนของเมืองใหญ่ได้หรือไม่ เธอก็ยังจะเป็นเพื่อนของฉันอยู่เสมอ
No comments:
Post a Comment