เอทีเอ็ม

                บางครั้งชีวิตก็ไม่ได้ดีไปซะหมด แต่ การได้เป็นถึงนักศึกษาแพทย์ ย่อมสามารถการันตี อนาคตอันสดใสได้อย่างชัดเจน . . . ชัดเจนเด็กหนุ่มอายุ 20 หมาดๆ กำลังย่างก้าวเข้าสู่ปีที่ สาม ของการเป็น นักศึกษาแพทย์ ก้มลงมองบัตร เอทีเอ็ม ที่เขาเก็บได้ อย่างพินิจพิเคราะห์. . .  “ตามหลักที่ดี” ของสังคมทั่วไปแล้ว เขาก็ควรที่จะ หาทางนำมันไปคืนเจ้าของ แน่นอนเขาจะทำเช่นนั้นโดยไม่คิดอะไร หากเป็นตัวเขาเมื่อ หลาย ปีก่อน . . . แต่ ณ ปัจจุบัน ช่วงเวลาที่แร้นแค้นของเมืองไทยได้มาเยือน ใครจะไปยอมรับได้ว่า ประเทศเพื่อนบ้าน หรือ จะเรียกอีกอย่างว่า ประเทศคู่แข่งทางการค้า ที่”เรา” ต่างเคยดูถูกนั้นจะสามารถ พัฒนา ให้ก้าวหน้ากว่าประเทศไทย ชนิดไม่เห็นฝุ่น . . .

                เมื่อสี่ชั่วโมงที่แล้ว เขาจำได้ว่า ตนเองกำลังเดินนำบัตร เอทีเอ็ม ดังกล่าวไปส่งคืนยังสถานีตำรวจ แต่ ระหว่างทางนั้นบังเอิญมีตู้ เอทีเอ็ม อยู่พอดี ด้วยความนึกคิดอย่างไรก็ไม่แน่ชัด นายชัดเจน ได้ทดลอง ตรวจเช็ค จำนวนเงินในบัตร .  . . แล้วเขาก็ต้องตกใจ . . .จำนวนเงินที่มีนั้น มากเสียจน ความคิดชั่วร้ายในหัว แวบขึ้นมา เป่าหูดังๆได้ความว่า มากขนาดนี้ กดไปซัก พันสองพัน เจ้าของบัตร คงไม่มีทางสังเกตเห็น เขาเริ่มลังเล ที่จะ นำมันไปคืนสถานีตำรวจข้างๆ . . . แม้ว่าจะอยู่ห่างออกไปไม่ถึง หนึ่งร้อย เมตร แต่ ระยะทางที่เห็นนั้น มันมากกว่า การเดินทางใดๆ ที่เขาเคยเผชิญ . . .

                เมื่อ สาม เดือนที่แล้ว เงินที่เคยถูกส่งมาจากทางบ้านอย่างสม่ำเสมอ เริ่มลดลง และ ส่งมา อย่างล่าช้า . . . เพื่อนที่เคยสนิทชิดเชื้อก็ห่างหายไป . . . จดหมายที่ถูกส่งมาแจ้งข่าวร้ายแก่เขาว่า กิจการ ของครอบครัว ที่ เคยเจริญรุ่งเรืองมาตลอดเริ่มประสบภาวะขาดทุน . . . ในภาวะที่ข้าวยากหมากแพง คน “เคย” รวย พยายามอย่างหนักที่จะบริหารเงิน และ เอาตัวรอดให้ได้ เดือนต่อเดือน . . .

                สองวันผ่านไป . . . เขาลงมือตรวจเช็คบัตรอีกครั้ง . . . บัตร ยังคง ไม่ถูกอายัด . . . เขาไม่เข้าใจ. . . ข่าวการคอรัปชั่นบนหน้าหนังสือพิมพ์ที่มีให้เห็นอยู่ทุกวัน . . . ทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่า นี่อาจะเป็นเพียงแค่เศษเงินของผู้มีอำนาจสักคน ที่ได้มาอย่าง ไม่สุจริต มันไม่มีค่าพอแก่การโทรไป อายัด เสียด้วยซ้ำไป. . .คงไม่ใช่เฉพาะตัวเขาเท่านั้นหรอกที่มีความคิดที่อาจเรียกกันได้ว่ามองโลกในแง่ร้าย. . . หรือถ้าจะเรียกให้ดูดีหน่อย ก็อาจกล่าวได้ว่า มองโลกตามจริง แต่สังคมทุกๆวันนี้มันทำให้คนเราเปลี่ยนไป. . . 

                โลกชักจะกลายเป็นอะไรกลมๆที่มีแต่ความหวาดระแวงคละคุ้งไปหมด . . . มีเพียงความคิดเล็กๆ ที่ถูกข่มจนแทบมองไม่เห็น แทรกขึ้นมา นานๆครั้งว่า เจ้าของอาจจะยังไม่รู้ตัว . . . แต่ที่สำคัญ . . . เขาคือบุคคลที่จะถูกเรียกว่า “แพทย์” ในอนาคต . . . บุคคลผู้ที่จะทำการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ให้พ้นจากความเจ็บป่วย. . . ถึงแม้ว่าเขาจะรับค่าตอบแทนจากคนเหล่านั้น. . . เขาก็ไม่ได้บังคับขู่เข็ญเอามันมา . . . สังคมคงจะให้อภัยเขา กับการกระทำในวันนี้ . . . เขาตัดสินใจเดินตรงไปยังตู้เอทีเอ็ม . . .

เมื่อแจ้งความประสงค์ ต่อ เจ้าหน้าที่ตำรวจ เขาก็ถูกเชิญไปรอคิวยังห้องรับรองที่ถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อย เขาพบ คนกลุ่มหนึ่งที่นั่งอยู่ด้านในโรงพัก มองเขาเป็นตาเดียวกัน . . . เด็กบ้าง ผู้ใหญ่บ้างปะปนกันไป . . . แต่ในมือของทุกคน มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันกับเขา . . . บัตรเอทีเอ็มที่เหมือนกันจนแทบแยกไม่ออก! . . แต่สิ่งหนึ่งที่เขาแน่ใจว่า มันไม่มีทางเหมือนกัน นั่นคือ . . .จำนวนเงินที่ยังคงเหลืออยู่ในบัตร !. . . . .