บางทีผมอาจจะสูญเสียสิ่งนั้นไปแล้วก็ได้
อาจเพราะผมปล่อยให้ความกลัวครอบงำหัวใจมานานเกินไป
อาจเพราะผมไม่ใส่ใจ และท้อถอย
ผมรู้สึกสูญเสียความเปล่งประกายในงานเขียนไปแล้ว
ตัวอักษรไม่ได้วูบวาบเคลื่อนไหวเหมือนเคย
เป็นเพียงแต่ความเหน็ดเหนื่อยที่ไม่ว่าจะพยายามทำมากเท่าไหร่
ก็เป็นเพียงผลงานขั้นพื้น ๆ ที่ไม่ได้รับการยอมรับ
จะอีกนานสักแค่ไหนที่ผมจะยังบอกกับตัวเองได้ว่า
"นี่คือสิ่งงดงามล้ำค่าที่ควรไขว่คว้าไว้"
Test
Sunday, March 15, 2020
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
สรุปชีวิต 2022 ไม่อยากจะเชื่อว่าปีชงแต่ก็เป็นปีที่ซวยที่สุด
จริง ๆ เราไม่ได้เขียนบลอคมานานมากแล้ว แต่รู้สึกชีวิตช่วงนี้มีอะไรเหี้ย ๆ เกิดขึ้นมากมาย เหี้ยแบบเหี้ย แบบปล่อยวางไม่ได้ 1. งานไม่ผ่านโปร ไ...
-
คุณเศร้ามั้ย? ถ้าคุณเศร้า เราน่าจะเข้ากันได้นะ ผีย่อมเห็นผี คนเศร้ามักจะดึงดูดคนเศร้าได้เสมอ คุณไม่จำเป็นต้องบอกผมก็ได้ว่าคุณเศร้าด้ว...
-
เขียนนวนิยายเรื่องแรกจบแล้วเมื่อคืนตอนเที่ยงคืนกว่า ๆ (พร้อมกับราคา krypto ตกไปเกือบ 10%) ถึงจะยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่แต่ก็จบแล้ว ทำให้รู...
No comments:
Post a Comment